Egg

Jæja, þannig er mál með vexti að ég er með tvö stór göt í hálsinum á mér eftir þessa blessuðu aðgerð. Og mín ákvað núna áðan að vera voðalega sniðug og fá sér eggjahræru að borða. Það kom svo í ljós að það var ekki góð hugmynd. Hræran var ekki nógu vel maukuð. Og einn bitinn festist í öðru gatinu! Og ég get ekki með nokkru móti náð honum! Og hann sýnir ekki á sér neitt fararsnið heldur. Ég vona bara að hann grói ekki fastur við mig... Þá get ég allavega sagt með sanni að lítill hluti af mér sé hænuættaður...

4 á dag

Úff. Ég er komin upp í 4 parkódín forte á dag. Það er eins og 12 venjulegar parkódín! Ég verð farin að sjá bleika fíla og rökræða við ryksuguna ef þetta heldur svona áfram. Hvenær ætli þetta fari að byrja að lagast? Eins og er versna ég bara.

Myndrænt

Rófustappa

Fiskibollur og kartöflur

Oj...

Kirtlalaus

Jæja, þá er ég orðin kirtlalaus. Og svæfingin var í sjálfu sér ekkert mál. Ég lagðist bara á bekk og fékk æðalegg í handabakið. Svo kom svæfingarlæknirinn og sagðist ætla að gefa mér lyf, en að ég myndi ekki sofna af því. Það hefur örugglega verið svona kæruleysissprauta. Ég fann að ég varð öll dofin og svo man ég ekki meir... Ég hugsa að ég hafi bara sofnað af þessu kæruleysislyfi, þó að læknirinn segði að ég myndi ekki gera það. Það næsta sem ég man er hjúkrunarkona sem stendur yfir mér og segir mér að þetta sé búið. Mjög furðulegt. Sem sagt, svæfingin var ekki það versta. Að borða er aftur á móti algjörlega hræðilegt. Ég á að vera á fljótandi fæði eða mauki í viku til tíu daga! Ég er að drepast úr hungri en það er svo sárt að kyngja (líka vökva og mauki) að ég legg varla í það. Eins og er lifi ég á frostpinnum, abmjólk og barnamat. Svo er ég núna að sjóða mér rófur til að búa til stöppu. Vona að ég geti komið því niður. Ég prófaði í gær að mixa saman kartöflur og fiskibollur. Það var ágætt en samt eiginlega of þykkt til að ég kæmi því niður. Allar hugmyndir af girnilegum maukuðum mat eru vel þegnar.

Nálgast...

Jæja, þá nálgast stóri dagurinn. (Þ.e.a.s. kirtlatakan.) Ekki get ég sagt að ég hlakki til. Það verður jú gaman að vera laus við streptókokkana sem hafa verið óvelkomnir félagar mínir síðustu mánuði. Og jú, það verður gaman að losna við örfá kíló þar sem ég get bara lifað á fljótandi fæði... (Matmanneskjan ég á fljótandi fæði....? Horror!). Og sársaukinn er svo sem eitthvað sem hægt er að díla við. Það er svæfingin sem ég kvíði mest fyrir. Ég hef aldrei verið svæfð áður og mér finnst það hljóma mjög illa... Og ég verð alein! Mamma neitar að koma með! Segist þurfa að vinna. Piff! Í bæklingum sem ég fékk um aðgerðina stendur að foreldrar barnins verði hjá því þegar það sofnar og vaknar. Hvaða málið skiptir það að bæklingurinn er skrifaður fyrir tveggja ára gömul börn?! Ég er sko sannarlega barnið hennar mömmu minnar ennþá, þó ég sé tuttuguogtveggja!

Áskrifandi hjá lækni

Ég var svo ákveðin að reyna að lífga þetta blogg eitthvað upp. Mér fannst það orðið allt of fullt af sorgar(sjúkra)sögum. En það ætlar ekki að takast hjá mér. Þannig er mál með vexti að mér tókst að flýta kirtlatökunni minni fram í næstu viku. (Fer á miðvikudaginn!) Þar með hélt ég að gæfan hefði snúist mér í hag. En hún lét á sér standa í þetta skiptið.
Í morgun þegar ég var í rólegheitum að dúllast á Miklubrautinni, (það er ekki annað hægt um 8 leitið. Umferðin silast á svona 10 - 20 km/klst) heyrði ég hátt ískur og fékk eitt stykki bíl beint á rassinn á mér. Litli sæti læmgræni pólóinn minn hentist áfram og ég fékk slink á hálsinn. Og þar með var ég aftur komin í samband við lækninn minn. Og komin á rótsterk bólgueyðandi lyf og á að láta skoða þetta eftir viku. Ég er sem sagt orðin áskrifandi hjá læknum næstu vikurnar. Ef það er ekki hálsbólga eða streptókokkar eða kvef eða kirtlataka þá er það árekstur. Ætli það sé enginn kvóti á óheppni...?

Föstudagur

Jess jess jess!!! Föstudagur! Ég ætla sko að sofa úúúúút á morgun...

Pensilínofnæmi

Jæja, þar kom að því að mín fékk ofnæmi fyrir pensilíni. Ég var sem sagt komin með streptókokka í ég veit ekki hvaða sinn og fór á pensilín. Daginn eftir vaknaði ég öll út í útbrotum og klæjaði alveg svakalega í þau! Ég dreif mig til læknis og hann sagði að ég væri komin með ofnæmi fyrir pensilíni og kæmi til með að vera með það alla ævi... Ekki gaman. :( En þetta var ekki mjög traustvekjandi læknisheimsókn... Þegar hann sá útbrotin fórnaði hann höndum og hristu hausinn. Það er alls ekki gaman að sjá lækninn sitt gera svoleiðis.... Eini ljósi punkturinn við þetta er að ef ég fæ streptókokka aftur (sem ég geri pott þétt) þá verður kirtlatökunni hugsanlega flýtt. :)

Svo er skólinn að byrja í næstu viku. :) Ég hlakka geðveikt til! Jafn vel þótt að ég hljómi eins og ryðguð plata eins og er... En vonandi verð ég orðin sönghæf eftir áramót.

Sjúkrasaga

Jæja, hérna kemur sjúkrasagan mín:

Rétt fyrir söngprófið mitt fæ ég fyrstu streptókokkasýkinguna mína. Ég var gjörsamlega miður mín! Sá fyrir mér skólagjöld og prófgjöld skolast niður niðurfallið en sem betur fer tókst mér að taka prófið og stóðst það! :) Ég kláraði seinustu pensilíntöfluna morguninn sem ég fór til Finnlands. Um 4 dögum seinna byrjaði ég að finna fyrir óþægindum í hálsi, sama dag og kóramótið í Vaasa byrjaði! Ég svaf eins mikið og ég gat til að reyna að hrista þetta af mér og hélt að það hefði tekist. Í flugvélinni á leiðinni heim til Íslands var ég komin með 39 stiga hita. Ég lá með hátt í 40 stiga hita í 3 daga og svo með hitavellu og slappleika í aðra 5. Þetta var streptókokkasýking nr. 2. Jæja, mér tókst að halda mér frískri í 1 viku. Þá byrjaði ég að finna fyrir óþægindum aftur. Daginn áður en ég fór til Barcelona fór ég til læknis og hann staðfesti streptókokkasýkingu nr. 3. (Eruð þið byrjuð að sjá munstur???) Jæja, ég byrjaði að bryðja pensilín og verkjatöflur aftur og tókst að halda mér nokkuð hressri. Eftir að pensilínkúrnum lauk tókst mér að vera nokkuð hress í 2 vikur! (Persónulegt met!!). Þá byrjaði ég að verða slöpp aftur og fá gamla sviðann í hálsinn. Ég treinaði það að fara til læknis í eina viku. Var í eins konar afneitun. Þetta bara gat ekki verið að koma aftur!!! En á endanum fór ég. Og viti menn, streptókokkasýking nr. 4 var hér með staðfest. Í þetta skipti dró ég mömmu með mér til að láta taka strok úr henni líka. Því sumir eru gangandi smitberar fyrir streptókokka án þess að finna neitt fyrir því sjálfir. En mamma reyndist saklaus en var samt sett á penilín til öryggis, henni til mikillar ama. Læknirinn sagði mér líka að viðmiðið fyrir hálskirtlatöku var 6 sýkingar á TVEIMUR ÁRUM!!! Og ég var strax komin með 4 á einu sumri! En jæja, við mamma kláruðum lyfjakúrinn samviskusamlega og ég taldi mig vera nokkuð seif. Viku seinna var ég ekki svo viss. Ég dreif mig því aftur til læknis og fékk streptókokkasýkingu nr. 5 staðfesta. Núna var ég sett á 15 daga pensilínkúr í stað 10 daga og var ráðlagt að fara til háls-nef-og-eyrnalæknis. Ég fékk tíma strax daginn eftir! (Ótrúleg heppni!) Hann leit í hálsinn á mér í 2 sek. og bókaði mig svo í hálskirtlatöku 11. okt. Loksins losna ég við þessa fjandans kirtla!!! En því miður verð ég að taka mér tveggja vikna frí frá Söngskólanum, kannski lengra. :( Svo spurði læknirinn mig hvort að ég gæti ekki bara sjúkdómsgreint mig sjálf, hvort að ég þekkti ekki einkenni streptókokkasýkingar orðið nógu vel til þess. Ég svaraði því játandi og hann lét mig fá fjölnota pensilínseðil til þess að ég þyrfti ekki alltaf að vera að fara til læknis. Mjög þæginlegt. En jæja, ég hélt áfram að taka penilínið en samt hurfu einkennin ekki. Svo fór hálsinn á mér að bólgna upp. Og svo handakrikarnir. Mér leist nú ekki alveg orðið á blikuna og ég hringdi í lækninn minn. Hann sagði mér að koma strax. Ég dreif mig til hans og hann sagði að ég væri komin með eitlabólgur út af öllum þessum streptókokkasýkingum og pensilíni. (Til hvers eru eitlar eiginlega??) Pensilín er sem sagt hætt að virka á mig og ég var sett á eitthvað nýtt lyf sem ég þarf að taka fjórum sinnum á dag og er helmingi verri í maganum af! Og ég er komin með hita, kvef og flensu, þrátt fyrir öll lyf! Og til að bæta gráu ofan á svart virðast vinnuveitendur mínir ekki sætta sig við öll þessi veikindi og heimta læknisvottorð og endalausar trúnaðarlæknisheimsóknir. Ég var t.d. að koma frá trúnaðarlækni Dominos fyrir klukkutíma. Ég hef aldrei upplifað styttri læknisheimsókn! Hann kíkti á sjúkrasöguna mína og baðst svo innilega afsökunar á því að hafa ónáðað mig og sagði að hann hefði aldrei beðið mig um að koma ef hann hefði vitað þetta. Hann gaf sér varla tíma til að kíkja í hálsinn á mér, hvað þá meira. Enda sagði sjúkrasagan allt sem segja þurfti!

Og ég sit heima með höfuðverk, hita, stíflað og eldrautt nef og auðvitað streptótokkasýkingu í hálsinum. Ætli ég verði ekki svona fram í október?? :(

Hringferð um landið

Jæja, þá er sumarfríinu mínu lokið. Ég nennti svooo ekki að fara í vinnuna í morgun. En þar endaði ég nú samt. :(

En ég gerði nú alveg fullt í fríinu! :) Ég fór hringinn. Mjög gaman. Ég fór með ömmu, afa, mömmu og Þengli. (Ekki kisu-Þengli heldur frænda-Þengli...). Við byrjuðum á því að bruna á Klaustur þar sem við tjölduðum og grilluðum. Daginn eftir fórum við á jeppanum hans Þengils inn í Laka. Það var stórkostleg ferð. Mér leið að vísu eins og málningu í málninghristara á köflum en það var bara gaman. Það er mjög mikil náttúrufegurð þarna. Stórfurðulegt landslag. Minnir doldið á Veiðivötn, enda bæði svæðin hamfarasvæði. Þetta er víst stærsta gos á jörðinni á sögulegum tíma. Olli meðal annars móðuharðindunum; dauða 80 % fjár, 70 % hesta, 50 % kúa og 20 % landsmanna. Þvílík hraunbreiða! Hún liggur til allra átta eins langt og augað eygir! Við lentum að vísu í þoku þannig að útsýnið var ekki alveg nógu gott en við gátum nú samt talið þónokkra gíga. Svo skoðuðum við einn sem var áþekkur Ljótapolli. En það merkilegasta fannst mér samt að ég er afkomandi eldprestsins sem messaði á Klaustri þegar hraunið kom rennandi úr sitthvorri áttinni í átt að Klaustri. Og þar stoppaði hraunið, hvort sem það var fyrir tilstilla prestsins eða einhvers annars. :p Og það er hægt að sjá á landakorti hvernig hraunið kemur úr sitthvorri áttinni í átt að Klaustri. Mjög fróðlegt. Daginn eftir Laka fórum við svo á Egilsstaði og hittum Jón Garðar, Nínu, Helga og Pétur. Þau buðu okkur í mat og þar borðuðum við dýrindis læri. Svo fórum við að skoða Skriðuklaustur þar sem fornleifabækurnar fundust í mánuðinum. :) Það var líka mjög gaman. Við gátum skoðað ofan í opna gröfina og séð hauskúpu og allt! Spúúkí!! :p Svo var brunað á Mývatn og svo heim. Fínasta ferð! =)

Jæja, ætli þetta sé ekki komið gott. Ég er búin að vera meira og minna netlaust seinustu tvær vikurnar. Ég var vön að fara á netið í vinnunnu en svo fór ég í sumarfrí. Þá ætlaði ég að fara á netið heima en komst að því að það vantaði módem í nýju fínu tölvuna mína! Mín ætlaði sko að fara að rífa sig en þeir í Bt sögðu að það hefur ekki verið módem í borðtölvum í eitt og hálft ár, bara netkort fyrir ADSL. Það er ekki gert ráð fyrir að fólk sé með svona gamaldags innhringi netþjónustu... ;p

Ný tölva!!!! :)

Ég keypti mér tölvu í gær!!!!!! Ég er svo glöð!!!! :D Það var virkilega virkilega virkilega komin tími til að endurnýja hjá mér. Seinast keypti ég mér tölvu fyrir fermingarpeningana mína.... Fyrir 8 árum.... Uss suss! Þvílíkur munur á þessari nýju og gömlu fornaldarvélinni! Og ég er með flatskjá, þráðlausa mús, þráðlaust lyklaborð og ljósmyndaprentara!!! Himnaríki!!!! =)

Bikiní

Fyrir Barcelonaferðina ákvað ég að kaupa mér bikiní. Ég gat bara ekki hugsað mér að vera í sundbol á ströndinni! Svo langaði mig líka í smá lit á bumbuna. En jæja, mín fór á stjá og leitaði í helstu undirfatabúðum auk Hagkaupa og Debenhams. Og alls staðar mætti mér sama svarið! Þykkum konum er ekki ætlað að ganga í bikiní! Ég nota stærð 90 D en hvergi fann ég bikiníbrjóstarhaldara sem fór upp fyrir 85. Mér fannst þetta heldur súrt þar sem ég tel mig nú ekki vera neitt afburða feita þó að maður sé nú með eitthvað til að grípa í! En mér leið eins og hval innan um allar þessar horuðu 15 ára stelpur sem voru að afgreiða mig og litu á mig furðulostnar þegar ég bað um 90 D! Ég sá fyrir mér að ég yrði að láta mér sundbolinn duga og sætta mig við hvítan maga. En ákvað nú samt að gera seinustu tilraun og fór í Selenu. Ég fór þar inn heldur vonlítil og spurði um bikiníbrjóstarhaldara í 90 D. Afgreiðslukonan horfði á mig smá stund heldur furðuleg á svipinn. Jú, þau átti það til. Nú glaðnaði yfir minni og ég fór strax með djásnið inn í klefa til að máta. En viti menn, hann passaði engan veginn! Ég skyldi ekkert í þessu og fór að prófa mig áfram með hinar ýmsu stærðir en ekkert gekk. Það endaði með að afgreiðslukonan æddi inn í klefann hjá mér alls ófeimin og tilkynnti mér að ég væri sko bara alls ekkert í 90 D! Ég sagðist nú sko halda það enda allir brjóstarhaldararnir mínir í þeirri stærð. Hún þvertók fyrir það og kom með bikiníbrjóstarhaldara í stærð 75 E! Ég hélt að manneskjan væri að missa vitið! 75 er stærð fyrir 14 ára örþunnar og flatbrjósta stelpur, ekki fyrir 22 ára þrýstna og stórbrjósta konu! Ég myndi sko aldrei fylla upp í skálarnar eða geta hneppt honum að mér. En ég þorði ekki annað en að máta enda var afgreiðslukonan mjög ákveðin á svipinn. Augun ætluðu út úr höfðinu á mér þegar haldarinn passaði! 75 E! Það var þá! Stærri skálar og minna ummál!! Ég keypti settið með góðri samvisku og talsvert betra sjálfsálit. Enda var ég mjög glæsileg á ströndinni í Barcelona! :)

Ormur!

Jæja, ég er komin heim frá Barcelona. Ferðasagan kemur ekki núna. Kannski ég nenni að skrifa hana seinna. En ég get staðfesta að það var mjög gaman. Ég varð líka fyrir nýrri reynslu! Fyrsta flugnabitið mitt! Ég hef aldrei verið bitin áður enda alltaf haldið því fram að ég sé einstaklega vond á bragðið. Þess vegna fannst mér þetta frekar spennandi - alveg þangað til mig fór að klæja. Þá var þetta ekki alveg eins gaman. En jæja, þetta var svo sem ekkert stórt. Meira svona eins og bóla með pínu litlu gati í miðjunni. Svo kom ég heim. Stuttu eftir það fór mig að klæja alveg ógurlega. Ég skyldi ekki hvað þetta átti að þýða. Um kvöldið þegar ég fór að athuga málið sá ég að þetta var flugnabitið! Og það hafði stækkað heil mikið. Var orðið um 1 cm hátt, 5 cm í þvermál og litla gatið í miðjunni var orðið eins og eftir sláturnál! Ég skyldi ekkert hvaða læti þetta voru en hélt að þetta væri sjálfsagt eðlilegt, enda aldrei lent í neinu skordýrabiti áður. Daginn eftir var bitið ennþá jafn stórt og komin rauð lína út frá því, eins og það væri að breiða úr sér. Núna var mér ekki farið að lítast á blikuna. Ég sá fyrir mér að eitthvað hefði verpt inn í mig og væri núna farið að skríða um. Næstu daga lengdist línan og lengdist. Ég var búin að ákveða að panta mér tíma hjá lækni og láta kíkja á þetta. Því ég kæri mig sko sannarlega ekki um nein snýkjudýr! En núna get ég með stolti tilkynnt að bólgan og línan fara minnkandi. Þessi blessaði ormur hefur sjálfsagt komist að því the hard way að ég er gjörsamlega óæt og gefist upp á lífninu eftir það. Ég er mjög fegin, enda veit ég ekki hvað ég hefði gert ef eitthvað hefði komið skríðandi út til að kíkja á lífið fyrir utan!

Barcelona

Núna er þetta að styttast! Ég fer á laugardaginn 17. júní til Barcelona! Ég hlakka svooo til!!!! :)

Ferðasaga

Jæja þá er ég komin heim frá Finnlandi. Hérna kemur smá ferðasaga:

19.05.06
Vaknað kl. 02:30 (óguðlegur tími til að vakna á). Mætt niður í Kópavog um kl. 03:30. Um kl. 04:00 kom rútan og sóttu mig og keyrði út á flugvöll. Við fórum í loftið rúmlega sjö. Ég skil ekki af hverju það þarf að fljúga svona snemma! Við lentum í Stokkhólmi um 3 tímum seinna. Svo tókum við rútu niður í bæ og svo niður á höfn. Stuttu seinna fórum við í borð í Gabríellu, sem er flottasta skip sem ég hef komið á. Við vorum á neðstu hæð (vélardekk neðst, svo við og svo tvö bíladekk og svo aðarar káetur) þannig að við fundum ekki svo fyrir veltingi. Svo kom fullt af búið, allt taxfree. Svo voru næturklúbbar með lifandi tónlist, karioki bar, fullt af veitingarstöðum, sundlaugar-sauna-bar-klúbbur, all you can eat and all you can drink (líka áfengi) hlaðborð. Þetta var æði! Samt var það geiðveikt furðulegt að ég var með sjóriðu í svona 2 daga á eftir. Stundum þegar ég sat eða þegar stóð kyrr leið mér eins og ég væri enn á skipinu. Skrýtin tilfinning...

20.05.06
Gabriella lagði að höfn í Helsinki. Við fundum hótelið okkar og fórum svo að stað í skoðunarferð. Megnið af deginum fór í að læra á sporvagna-, strætó- og neðanjarðarlestarkefið og finna sér hluti sem maður vildi skoða seinna. Sporvagnar eru furðuleg fyrirbæri. Ég var dauðhrædd við þá, en það er ótrúlega þæginlegt að ferðast með þeim. Svo ferðaðist ég í fyrsta skipti með neðanjarðarlest! :) Ótrúlega auðvelt og sniðugt! Svo var náttla Eurovision um kvöldið. Það var mjög gaman að vera í höfuðborg Finnlands þegar Lordi vann! :) Allir flautandi út um allt, allir öskrandi Lordi og hallelúja. Um miðjan dag daginn eftir voru sumir ennþá að. Ég held samt að á meðan á sjálfri keppninni stóð vorum við miklu spenntari en Finnarnir. Þeir urðu örlítið spenntari meðan stigagjöfin var. En við fögnuðum samt miklu meira en þeir þegar Lordi vann. :) Við höfum kannski verið á svona rólegum bar. Finnarnir horfðu meira á okkur en keppnina... :p En allavega, áfram Lordi!! Þetta er það næsta sem íslendingur getur komist því að vinna Eurovision, að vera í landinu sem vinnur! :)

21.05.06
Við fórum í Linnanmäki, sem er tívolíð. Ég hélt ég myndi deyja úr spenningi! Tívolíið sjálft var að vísu ekkert allt of stórt, en alveg nóg samt til að verða spennt yfir. :) Það var fullt af rússíbönum og svona turn sem skýtur manni 60 m upp í loftið. Annars leið dagurinn nokkurn veginn bara í sælumóðu. Fyrir utan þegar ég asnaðist í vatnsrússíbanann. Við höfðum nokkur farið í svona hálfgert rafting og orðið doldið blaut þar. Þess vegna ákvað ég, galvörsk, að smella mér í vatnsrússíbanann, svona rétt áður enn ég þornaði. Ég ákvað svo að vera geðveikt klár settist aftast og ætlaði að láta fremsta fólkið taka allar gusurnar. En það fór sko ekki þannig. Þegar rússíbaninn skall í vatnið, þeyttist upp svakaleg alda sem fór yfir allan bátinn (án þess að bleyta fremsta fólkið neitt að ráði) og endaði í sætinu hjá mér. Ég gat undið fötin mín á eftir. Aldrei að setjast aftast í vatnsrússíbana! (Eða bara aldrei að fara í vatnsrússíbana.) Eftir tívolíið fórum við út að borða á mexíkóskan stað og svo fór ég heim. Var komin heim milli 10 og 11 um kvöldið og var þá ennþá rennandi blaut. Iss piss!

22.05.06.
Í dag fórum við með ferju út í einhverja eyju rétt fyrir utan Helsinki. Það var mjög gaman. Við skoðuðum gamlan kafbát, fallbyssur og gömul virki. Svo fundum við okkur grasblett og borðuðum nestið okkar. Þá var kominn hrollur í fólk og við ákváðum að fara í leiki til að halda á okkur hita. Hókí pókí og Fram fram fylking urðu fyrir valinu. Nokkrir Finnar stoppuðu til að horfa á okkur. :) Hver segir svo að við vekjum ekki athyggli þegar við ferðumst erlendis! :p

23.05.06
Þetta var nú ekki beint spennandi dagur. Í fyrsta lagi var ausandi rigning. Í öðru lagi eyddi ég megninu af deginum í rútu á leið til Vaasa. Í þriðja lagi var ekkert að sjá nema tré! Þegar við komum til Vaasa skánaði þetta aðeins. Hótelið sem við vorum á var svakalega flott. Við sváfum að vísu í einni stórri flatsæng en hótelið sjálft var samt mjög flott.

24.05.06
Í dag hófst kóramótið! :) Það var mjög gaman að sjá alla hina kórana. Það var japanskur kór þarna sem var mjög góður, en auðvitað vorum við best. ;p Ég gat samt ekki mikið sungið, þar sem ég var að drepast í hálsinum. :( Streptókokkarnir að taka sig upp aftur. Ég var því voða þæg og fór snemma að sofa meðan flestir fóru á djammið til að halda upp á að við værum best.

25.05.06
Í dag var annar í kóramóti. Og auðvitað vorum við ennþá best. :) Þrátt fyrir að ansi margir væru þunnir eftir djamm gærdagsins. Um kvöldið fórum við svo út að borða á kínverskan stað og svo kíktum við aðeins út á lífið. Það var mjög gaman. Við fundum stað sem hét Olivers inn, þar sem bjórinn kostaði aðeins 2 eða 3 evrur. :)

26.05.06
Þetta var mjög skemmtilegur dagur. Ég byrjaði daginn rólega og svaf út. Svo kíkti ég aðeins í HM og fleiri skemmtilegar verslanir en verslaði nú samt ekki mjög mikið. Svo fórum við upp í einhvern turn þar sem við sáum yfir alla borgina. :) Það var mjög gaman. Svo var líka útimarkaður á torginu. Þar fann ég Lordi-bol. :D Loksins! Ég var búin að vera að leita að einhverju Lordi-dóti frá því í Helsinki!

27.05.06
Í dag fórum við að skoða gamla bæinn. Það var ágætt, en ekkert brjálæðislega gaman. Þetta voru mjög flottar byggingar samt. :) Um kvöldið fórum við svo á tónleika, búlgörsku ívurnar! Mér fannst þær geðveikar, þó að allir hefðu ekki verið eins hrifnir og ég. Svo strax á eftir fórum við á aðra tónleika þar sem við sáum meðal annars ítalskan karlakór. Hann var mjög góður en það furðulegasta við hann var að stjórnandinn stóð inn í hópnum og stjórnaði þaðan þannig að áhorfendurnir sáu ekkert. Ég sá þetta bara af því að ég var svo langt út á hlið og gat séð hendurnar á honum. Furðulegt! Svo eftir tónleikana var ball. Japanski kórinn var þar. Við vorum öll að reyna að tala við þau og dansa. Það var samt svo greinilegt hvað þeirra menning er öðruvísi en okkar. Þau til dæmis dreifðu nafnspjöldum með heimilis- og netföngum í gríð og erg. Og þau leistu næstum alla sem þau töluðu við út með smágjöfum. Mér skildist á Gísla (sem hefur verið í Japan) að þetta væri hefð hjá þeim. Ég fékk blævæng og skrautkarla. :)

28.05.06
Í dag fórum við í Tropiclandia sem átti að vera spa og vatnsleikjagarður. Við borguðum 9 evrur inn og ég labbaði vongóð út úr klefanum. En ekki fannst mér þetta 9 evru virði. Það var bara ein rennibraut opin. Að vísu var skeiðklukka á henni þannig að maður gat séð hversu lengi maður var en 9 evrur?? Svo var þarna bar. Það eina sem mér fannst vikrilega skemmilegt og hefði ekki vilja sleppa var að á klukkutíma fresti kom öldugangur í lauginni. Og engar smá öldur! :) Það var mjög gaman. Svo voru auðvitað nokkur sánu og svoleiðis en nuddið var lokað. :( En ég skemmti mér samt mjög vel.

29.05.06
Þá var heimferðardagurinn runninn upp og 10 daga Finnlandsferðinni lokið. Við flugum frá Vaasa til Svíðþjóðar með lítilli flugvél. Svo flugum við frá Svíþjóð til Íslands. Og í fluginu á leiðinni heim var ég komin með bullandi hita. :( Það kom mér í sjálfu sér ekki mikið á óvart þar sem ég var búin að vera hálf ræfilsleg. Um kvöldið var ég komin með 40 stiga hita. :(

Prófið

Jæja, þá er prófið búið. Mér tókst að komast nokkuð áfallalaust í gegnum það, þrátt fyrir. Núna get ég farið að hlakka til Finnlandsfararinnar af alvöru!!! :) Eldsnemma á föstudaginn verð ég flogið burt! Jibbí! Og svo fer ég til Barcelona í júní!!! Nýkomin heim og strax út aftur! :) This is Life!!!

Why me??

Hvað hef ég gert til að verðskulda þetta?!? Ég er komin með streptókokka!!! Og ég er að fara í söngpróf! Og það eru engin sjúkrapróf! Þetta er svooo ósanngjarnt. Sem betur fer tókst mér að fresta prófinu um einn dag. Og ég er í þagnarbindindi fram að því, sem þýðir að ég get ekki æft mig neitt. :( Bömmer bömmer bömmer. Eins gott að þetta pensilín virki eins vel og læknirinn sagði. Í versta falli verð ég ósönghæf og verð að taka prófið á næsta ári. *sniff*

Martröð

Ég fékk HRÆÐILEGA martröð í fyrri nótt. Mig dreymdi að ég væri að fara í söngprófið mitt (sem ég er að fara í á miðvikudaginn!!!!!!) Það var bara klukkitími í prófið og ég uppgötvaði að ég hafði gleymt að læra eitt lagið... *brrr* Hræðileg tilhugsun! Ég vaknaði upp, skelfingu lostin, og sofnaði ekkert aftur. :( Þetta sat svo fast í mér að ég nýtti allan frítímann minn í að æfa mig fyrir prófið, og passaði að gleyma engu!

Prófkvíði!!!

Úff! Úff! Úff!!!! Ég er að fara í söngpróf eftir viku!!! Miðvikudaginn 10. maí kl. 10, nákvæmlega. Ég er með hnút í maganum, sveitt í lófunum, máttlaus í skrokknum, föl í framan með skelfingarsvip... Er þetta eðlilegt?!?

Finnland!!!

Guð, hvað ég er farin að hlakka til! Aðeins 17 dagar þangað til að ég fer út!

Finnland! Bjór! Finnland!!! Jibbí!!!