Dæmisaga

SAGA 1:

Einu sinni var stelpa sem hét Sigga. Hún var að læra söng í Söngskólanum í Reykjavík. Þetta var frekar dýr skóli sem kostaði ca. 200.000 kr. á ári. En Sigga var bara með 1.200.000 kr. í laun á ári þannig að skólagjöldin voru 1/6 af laununum hennar. Hún ákvað því að snúa sér til stéttarfélagsins til að sjá hvort það gæti nú ekki hjálpað henni. Fyrst kíkti hún á netið og sá að VR borgaði 50 % af skólagjöldum. Ekki slæmt! Því næst hringdi hún til VR til að vera viss. Þar fékk hún það uppgefið að af því að hún var svo tekjulág átti hún bara rétt á 12.000 kr. styrk á ári til náms, þar sem námsstyrkir voru tekjutengdir.

SAGA 2:

Einu sinni var stelpa sem hét Rósa. Hún var að læra söng í Söngskólanum í Reykjavík. Þetta var frekar dýr skóli sem kostaði ca. 200.000 kr. á ári. Rósa var aftur á móti með 10.000.000 kr. í laun á ári. Hún átti því rétt á 100.000 kr. styrk á ári frá VR til náms en þar sem hún var svo tekjuhá þá munaði hana ekkert um þennan 200.000 kall. Þar af leiðandi nýtti hún sér ekki styrkinn.

BOÐASKAPUR:

VR græðir!

VR mæ ees!

Allir í kringum mig segja að VR sé frábært stéttarfélag. En það er bara ekki satt! Ég er alveg búin að komast að því að VR stéttarfélag er ríkramannafélag! Efling (sem ég hef nú ekki haft mikið álit á hingað til) er þúsund sinnum betra félag að þessu leiti. VR vill ekkert fyrir mig gera af því að ég er ekki með nógu há laun. Ég fæ nánast enga styrki eða neitt, af því að allt er tekjutengt hjá þeim. Þannig að þeir sem eru með há laun fá mest frá þeim. Þegar ég fer á þing (takið eftir þegar, ekki ef...) þá ætla ég að setja þau lög að maður geti valið í hvaða félag maður borgar! Þá fyrst kæmi smá samkeppni í þetta og félögin færu kannski aðeins að leggja sig fram við að næla sér í fólk!

Ilmandi auga...

Ég er svo mikill snillingur stundum. Mér tókst áðan að sprauta ilmvatni beint upp í augað á mér! Og það var eiginlega alveg hræðilega vont. Og er enn. :(

Klessukeyrsla

Á miðvikudaginn sat í mestu makindun, eins og svo oft áður, í vinnunni. Allt í einu heyrðust þessir líka svakalegu skruðningar og læti fyrir utan gluggan hjá mér. Ég hrökk í kút og hljóp út í glugga, algjörlega sannfærð um að einhver væri búinn að keyra bílinn minn í klessu. Sem betur fer (fyrir mig) reyndist það ekki vera raunin. Beint fyrir neðan gluggann minn hafði gamall karl á of stórum bíl tekist að keyra upp 40 cm háan kant og fella ljósastaur og grindverk í leiðinni. En sem betur fer slasaðist enginn. En það munaði ekki miklu því ljósastaurinn datt inn í hárgreiðslustofu sem var beint á móti (inn um hurðina sem var opin! Ótrúlegt!) og lenti við fæturnar á rakaranum! Og svo gömul kona var svona sirka hálfan metra frá ljósastaurnum þegar hann datt. Það er því ekki hægt að segja annað en að þetta hafi verið lán í óláni. En það skrýtna við þetta var samt að ég var skálfandi lengi á eftir... Við hljóðin fékk ég alveg sömu skelfingartilfinninguna og þegar það var keyrt aftan á mig. Kannski ég hafi orðið fyrir meiri áhrifum við aftanákeyrsluna en ég hélt...

Mjúk vekjaraklukka

Ég á alveg pottþétt mýkstu vekjaraklukku í heimi. Það versta við hana er samt að hún virðist vera 10 mínutum of fljót og ekki viðlit að stilla hana... Þannig er nefninlega mál með vexti að á hverjum einasta morgni, nákvæmlega 10. mínutum ÁÐUR en ég ætla að vakna, heyrist stutt mjálm og svo mal og svo er byrjað að nudda sér upp við mig. Fyrst axlirnar, svo andlitið, svo fæ ég smá hárþvott og koddinn minn er þæfður. Og ef þetta dugar ekki til að vekja mig, sem það gerir nú yfirleitt, þá er farið á tærnar. Fyrst er nuddað sér upp við þær, svo sleiktar smá og á endanum, ef allt annað bregst, bitið í þær. Og það dugar undantekningaraust til að vekja mig, nákvæmlega 10 mínutum áður en ég ætla að vakna. Og ég bara veit ekki hvernig er hægt að stilla þessa blessuðu vekjaraklukku... Einhver ráð?

Hræðilegar aðstæður!

Ég er eiginlega alveg miður mín. Ég var að fá skýrlu um 7 ára strákinn sem ég styrki á Indlandi. Hann býr í dalítaþorpi og er stéttleysingi og á í rauninni enga von um betri framtíð. Hann býr í moldarkofa með stráþaki og að sjálfsögðu er ekkert rafmagn, rennandi vatn eða salernisaðstaða. Þegar hann kom til abc var hann með malaríu, orma, gat ekki gengið í skóla því að hann þurfti að vinna og átti nánast engin föt. Hann átti ekki einu sinni teppi til að sofa með á veturna. En núna fær hann mat, læknishjálp, þarf ekki að vinna, fær að ganga í skóla og fær meira að segja hjálp við heimanám á kvöldin!. Og fjölskyldan hans fær styrk fyrir ábreiðum, skólagögnum, mat og hreinlætisvörum. Og allt þetta borga ég, með litlum 1950 kr. á mánuði! Ég hvet alla sem eiga 1950 kr. á mánuði (eiga það ekki allir...? Þetta er ekki einu sinni kassi af bjór... Eða ein leigubílaferð heim...) að láta verða að því að styrkja barn. Með skýrslunni fékk ég sent kort frá honum sjálfum þar sem hann þakkaði mér fyrir og teiknaði fallega mynd handa mér. Afskaplega sætt. :) Ef það nægir ekki til að bræða fólk hvað gerir það þá?

Hérna getið þið skoðað myndir frá dalítaþorpinu:

http://www.abc.is/ABChjalparstarf/Starfiderlendis/Indland/Dalitathorpin/

Meira af Kattholti

Ég fór í þriðja sinn í Kattholt í morgun. Og ég verð að viðurkenna að þetta skiptið var mun auðveldara en hin tvö. Og það var aðalega út af því að ég var eiginlega bara að sinna hótelkisunum en ekki óskilakisunum. Helsti munurinn á hótelkisum og óskilakisum er að hótelkisurnar eru lang flestar heilbrigðar og hressar. Margar óskilakisur eru að sjálfsögðu líka hressar og heilbrigðar en samt eru líka margar mjög veikar. Og það er alveg hræðilegt að horfa upp á það. Ég sá samt líka nokkrar veikar kisur núna eins og hin skiptin. T.d. sá ég 4 afskaplega veika kettlinga. :( Það var mjög sorglegt. Pínulítil kisubörn, of veik til að leika sér, of veik til að bara vera kettlingar. :( En ég sá líka aðrar kisur. Ég sá t.d. eina kisu sem opnaði alltaf munnin með reglulegu millibili, greinilega að reyna að mjálma, en ekkert hljóð kom. Þegar ég fór að skoða hana nánar sá ég að hausinn á henni skalft, svona eins og á gömlu fólki. Ég fór að spyrjast fyrir um hana og þá kom skýringin. Hún var hvorki meira né minna en 23 ára gömul, jafn gömul mér! :) Hún var afskaplega elskuleg gömul kisa en þurfti að sjálfsögðu smá sérþjónustu, eins og stappaðan mat og svoleiðis. Ég vona að Kisi verði við jafn góða heilsu og hún þegar hann verður 23 ára... :p

Oj bjakk!

Af hverju get ég ekki bara fengið venjulega hálsbólgu eins og allir aðrir? Þar sem ég get bara labbað út í næsta apótek og keypt mér strepsils og verið orðin góð eftir viku? Ég er ennþá í þessum sprautum í hálsinn í hverri viku. Og það hefur nú svo sem vanist. En núna seinast hitti læknirinn eitthvað illa... Og í fyrsta lagi blæddi meira heldur en vanalega. Og í öðru lagi fékk ég stærðarinnar kúlu á hálsinum! Þetta var seinasta þriðjudag og nú er laugardagur og ég er ennþá með kúlu! Þegar ég lít til hliðar finn ég þrýsting á hálsinn. Og ég er líka með stærðar marblett. Ég finn svo sem ekkert brjálæðislega til en þetta er bara svo ógeðslegt! Að vera með kúlu á hálsinum! Og ef ég ýti á hana verður erfitt að anda... Oj bjakk!!! Ég heimta venjulega hálsbólgu næst, takk!

Í minningu Gosa

Börn

Ég hef afskaplega gaman af því að styrkja. Og ég vildi að ég hefði meira af peningum milli handanna til að styrkja góð málefni. En lang skemmtilegast finnst mér að styrkja börn. Eins og er styrki ég 3 börn. Eina stelpu frá El Salvador sem er 10 ára núna. Ég byrjaði að styrkja hana þegar hún var 8 ára. Ég hef sent henni litlar gafir og jólakort og hef fengið eitt kort frá henni sem var mjög gaman. Svo hef ég líka fengið tvær myndir af henni og eina mynd af allri fjölskyldunni hennar. Svo fæ ég líka reglulega upplýsingar um hana; hvað henni finnst gaman og hvernig henni gengur í skólanum. Og mér fannst þetta svo skemmtilegt að ég ákvað að bæta við öðru barni og svo enn öðru. Á föstudaginn fyrir Eurovision fékk ég svo senda mynd og upplýsingar um barn nr. 2. Það reyndist vera 15 ára stelpa frá Bosníu. Á laugardeginum horfði ég svo á Eurovision þar sem Bosnía keppti með stæl. Og ég gat ekki annað en velt fyrir öfgunum í þessu. Núna var ég að styrkja munaðarlaust barn í Bosníu sem ríkið sjálft hafði ekki efni á að halda uppi og varð fá utanaðkomandi hjálp, en samt borguðu þau fyrir undir söngkonu til að taka þátt í Eurovision... Ekki það að ég sjái eftir peningum sem fer í barnið enda ekki stór upphæð; aðeins 2300 kr. á mánuði. En ef litlar 2300 kr. á mánuði halda upp einu barni (matur, læknishjálp, skóli, heimili) hversu mörgum börnum gætu krónurnar sem fóru í söngkonuna haldið uppi...? Ekki það að það að taka þátt í Eurovision er sjálfsagt gott fyrir sjálfstraust þjóða, en samt... Þetta er pæling. En annars er ég ekki enn búin að fá mynd af þriðja barninu en ég veit að það er 7 ára strákur frá Indlandi. :) Ég mæli með þessu. Þetta er ótrúlega gefandi og skemmtilegt.

Sprautur í hálsinn!

Ég fór til háls-, nef- og eyralæknis í gær þar sem ég er alltaf með einhvern kverkaskít. Ég settist grunlaus í stólinn og hann kíkti í hálsinn og spurði mig svo um einkenni. Ég svaraði að sjálfsögðu samviskusamlega; sárir stingir, þröngur háls, leiðir út í eyru, eins og að kyngja sandpappír. Þá þreyfaði hann sitthvoru megin á hálsinum á mér og tilkynnti mér að ég væri með harðsperrur í tungurótarvöðvunum eftir hálskirtlatökuna. Mér fannst það nú frekar skrítið þar sem ég fór í kirtlatökuna í haust. Geta harðsperrur endst svo lengi? Hann sagði að það gæti alveg verið og væri meira að segja bara frekar líklegt. Svo sagðist hann ætla að deyfa vöðvana og dró fram sprautu. Mér var nú ekki farið að lítast á blikuna. Ætlaði hann virkilega að sprauta í hálsinn á mér?? Það reyndist raunin og ég fékk eina sprautu sitthvoru megin. Þegar hann var búinn andaði ég léttar. Þetta var nú ekkert svo slæmt! En svo fór deyfingin að virka. Allur hálsinn dofnaði og það varð erfitt að kyngja. Svo dofnaði neðri vörun þannig að hún seig niður öðru megin. Mjög gaman. Ég labbaði út frekar þvoglumælt og lítandi út eins og hálfviti... Svo mætti ég í vinnuna og átti að fara að gera skoðanakönnun! Þið getið ímyndað ykkur hvernig það gekk... En það merkilega við þetta allt saman er að ég held bara að þetta hafi virkað! Ég var á kóræfingu frá kl. 17 og söng svo á tónleikum strax á eftir. Vanalega hefði ég verið orðin mjög þreytt í röddinni og frekar rám. En ég var bara í góðu standi! Ekkert rám eða neitt! Það væri æðislegt ef ég gæti loksins losnað við þennan fjandans kverkaskít í eitt skipti fyrir öll! Núna á ég bara eftir að fara í nokkur sprautuskipti í viðbót og vonandi verð ég þá orðin góð! :D JIBBÍ!!!

Fréttablaðið

Núna erum við mamma búnar að búa á sama stað í 2,5 ár. Og alltaf höfum við fengið fréttablaðið heim að dyrum, í hvaða veðri sem er og þrátt fyrir ómokaða stiga. Alveg þangað til upp á síðkastið. Þegar ég var ekki búin að fá fréttablaðið í meira en viku hringdi ég til þeirra til að minna á mig. Ég byrjaði ósköp kurteislega og bað þá vinsamlegast um að minna blaðberann á að bera blaðið til mín og gaf góða lýsingu á aðgenginu. Símastúlkan spurði þá hvort ég væri með póstkassa eða lúgu. Og ég svaraði því neitandi. Þá sagði hún frekar stutt í spuna að það væri ástæðan fyrir því að ég fengi ekki blaðið.

ÉG: "Nú? Eru það einhverjar nýjar reglur?"

SÍMADAMAN: "Nei. Þetta hefur alltaf verið svona."

ÉG: "En ég hef alltaf fengið fréttablaðið. Blaðberinn setti það bara á húninn."

SÍMADAMAN: "Það gæti fokið burt."

ÉG: "Það er nánast alltaf logn fyrir utan hurðina hjá mér."

SÍMADAMAN frekar pirruð: "Svona eru bara reglurnar!"

ÉG: "Ég var nú að bera út fréttablaðið sjálf og kannast ekkert við þessar reglur."

SÍMADAMAN: "Blaðið verður að fara ofan í eitthvað!"

ÉG: "Má stinga því inn um gluggann sem er við hliðina á hurðinni? Hann er alltaf opinn."

SÍMADAMAN: "Nei."

ÉG: "Hvað get ég þá gert ef ég vil fá blaðið?"

SÍMADAMAN: "Þú getur set poka á húninn."

Þögn.

ÉG: "Ertu ekki að grínast í mér? Má blaðið fara í poka á húninum en ekki á húninn sjálfan?"

SÍMADAMAN: "Þetta má samt ekki vera bónuspoki eða eitthvað svoleiðis. Það verður að vera taupoki."

Eftir þetta athygglisverða samtal setti ég út poka. En ekkert fréttablað kom. Ég hringdi að sjálfsögðu aftur til að kvarta og þá loksins fékk ég skýringu á blaðaleysinu. Skýringin var einfaldlega sú að blaðberinn í mínu hverfi er hættur! Núna fæ ég sem sagt bara fréttablaðið um helgar því þá er annar blaðberi. En ég þori samt ekki annað en að hafa pokann á húninum til öryggis...

Kisamyndir

Komnar nýjar myndir af Kisa! :)

http://kisi.dyraland.is/

Frábærir tónleikar! :)

Allir að láta sjá sig! :)

Brrr...

Það er snjór úti! Ætli yfirvöld séu með leyfi fyrir þessi???

Þjónustan í BT

Ég keypti mér utanáliggjandi harðan disk hjá BT um daginn. Nema hvað, ég setti hann í samband við tölvuna en ekkert gerðist! Ég skoðaði allar snúrur og las leiðbeiningarnar í þaula en ég gat ekki séð að ég væri að gera neitt vitlaust. Ég hringdi því í BT en ég gat ekki með nokkru móti fengið samband. Ég reyndi að hringja þrisvar sinnum og beið í símanum í 10 mín. í hvert skipti. Á endanum náði ég þá í gegn en einu svörin sem ég fékk var að hringja í annað fyrirtæki sem sér um tölvuviðgerðir! Þá spurði ég hvort ég þyrfti að borga fyrir viðgerð á splunkunýjum hörðum disk en þá varð fátt um svör. Nú var farið að síga verulega í mína en ég ákvað nú samt að prófa að hringja í þetta blessaða fyrirtæki sem símastrákurinn benti mér á. Þar var mér tilkynnt að það þyrfti að stilla diskinn á einhvern sérstakan hátt en að það væri afskaplega flókið og engan veginn hægt að gera í gegnum síma. Ég ætti því bara að koma með diskinn niður eftir og láta þá stilla hann. Þegar hér var komið við sögu fannst mér þetta farið að verða frekar furðulegt. Það bara gat ekki verið svona flókið að kaupa sér utanáliggjandi harðan disk! Ég hringdi því aftur í BT og lenti í þetta skiptið á sæmilega kurteisri símastúlku sem gaf mér samband við viðgerðardeildina. Þar svaraði einhver tölvustrákur sem ég átti afar skemmtilegt samtal við sem hljóðaði einhvern veginn svona:
ÉG: "Ég var að kaupa hjá ykkur utanáliggjandi harðan disk en tölvan mín virðist ekki finna hann."
HANN (frekar áhugalaus): "Er hann í sambandi við rafmagn."
ÉG: "Já, hann er í sambandi."
HANN: "Og er hann í sambandi við tölvuna?"
ÉG: "Já."
HANN:"Og er kveikt á honum?"
ÉG: "Já."
HANN (ennþá áhugalaus): "Ef þetta er allt í lagi á hann bara að poppa upp á skjánum."
ÉG: "Það gerist ekkert."
HANN: "Er örugglega kveikt á honum? Það er svona lítill takki aftan á honum sem stendur I og O og hann á að vera á I."
ÉG: "Já, hann er á I. Og það er blátt ljós framan á honum og ég heyri í honum vinna."
HANN: "Nú! Og hann er örugglega í sambandi við tölvuna?"
ÉG: "Já. Við USB tengið."
Og núna fór drengurinn loksins að sýna áhuga og bað mig að gera fullt af flóknum hlutum til að reyna að finna út úr þessu. Og hann komst að lokum að niðurstöðu!
HANN: “Tölvan virðist ekki finna diskinn.”
Merkilegt! Nákvæmlega sama og ég byrjaði samtalið á! Svo sagði hann mér að koma bara með hann niður í BT og þeir myndu kíkja á hann. Og ég gerði það að sjálfsögðu. En þegar ég mætti þangað tók ekki mikið betra við. Ég labbaði að einum afgreiðslustráknum og sagði honum hvað að ég var með. Og hann leit á mig og glotti! Beint framan í opið geðið á mér! En hann tók samt diskinn (ennþá glottandi!!!) og sagðist ætla að kíkja á þetta. En þegar hann fór að skoða þetta aðeins betur kom í ljós að þetta var framleiðslugalli! Þá þurrkaðist glottið loksins framan úr honum! Piff! Ég fékk að sjálfsögðu annan disk og hann virkar eins og í sögu. Ég er alveg sannfærð um að ef ég væri karlkyns fengi ég ekki svona viðbrögð! Ég er kannski ekkert tölvuséní en ég veit alveg nóg samt sem áður. En ég skil líka alveg að þessir tölvustrákar hljóta að fá fullt af símtölum frá fólki sem veit ekkert um tölvur en að glotta fram í mig án þess einu sinni að líta á diskinn fannst mér nú frekar fúlt! Ef ég hefði verið nördalegur strákur er ég viss um að ég hefði verið tekin alvarlega frá upphafi.

Gasgrill

Við mæðgurnar keyptum okkur þetta fína gasgrill í seinustu viku. :) Og ég held bara að við höfum grillað öll kvöld síðan... Verst bara hvað ég er ferlega hrædd við gas. Ég þori varla að kveikja á grillinu sjálf og ég spyr mömmu örugglega svona 10 sinnum hvort hún hafi nú ekki örugglega skrúfað fyrir gasið... Ég hlýt að venjast þessu... :p

Blóðprufa

Ég fór til ofnæmislæknis í gær til að láta grennslast fyrir um hvort að ég sé með pensilínofnæmi eftir allt pensilínátið seinasta sumar. Og fyrsta skrefið var blóðprufa. Ég settist hin rólegasta í stólinn enda ekkert sérstaklega hrædd við sprautur. Svo var bandið hert um handlegginn og beðið. Og beðið. Og beðið. Og ég sat með lokuð augun og beið eftir stunginni. Svo fór hjúkrunarfræðingurinn að pota og lemja laust í handlegginn á mér. Þá ákvað ég nú að hætta á að opna augun og kíkja á hvað hún var eiginlega að gera. Hún leit afsakandi á mig og sagðist vera að leita að góðri æð. Svo virtist sem að hún finndi eina góða en hún var ekki á venjulega staðnum heldur en á hliðinni á handleggnum á mér! "Þetta verður aðeins sára því þetta er hérna á hliðinni." sagði hún svo hin rólegasta og stakk mig. Og ég fann nú svo sem engan brjálaðan mun. Það er alltaf vont að láta stinga sig með nál! En jæja, svo var byrjað að tappa af mér. Þegar hún var komin á þriðja glas var mér ekki farið að lítast á blikuna. Var ekki nóg að fá eitt?? Eftir fimmta glasið var mig farið að svima ansi mikið og sem betur fer stoppaði hún þá. Fimm glös takk fyrir! Ég veit það ekki, kannski er þetta ekkert mikið enda hef ég svo sem enga svakalega reynslu af blóðprufum en mér fannst þetta bara alveg nóg fyrir stutta manneskju eins og mig. Ég var allavega hálf tuskuleg það sem eftir var dagsins. Fyrst á eftir varð ég svakalega þyrst og lafmóð á þessari stuttu leið út í bíl. Ætli það sé svona lítið blóð í mér að ég megi ekki við blóðprufu? Hjúkrunarfræðingurinn átti allavega í erfiðleikum með að finna sæmilega æð... Piff! Ég ætti kannski að leggjast í grænar baunir...

Tónleikar

Ég fór á tónleika á sunnudaginn hjá Vox academica sem var að flytja Ein Deautsches Requiem eftir Brahms. Ég ætlaði að vera mætt um kl. 15:30 en endaði á að vera mætt 10 mín. í fjögur. Ég sá fyrir mér að ég þyrfti að sitja aftast fyrir aftan einhvern svakalega stóran karl. Sú reyndist nú sem betur fer ekki raunin. Fremsti bekkur var tómur og ég plantaði mér að sjálfsögðu þar. Fremsti bekkur er nú kannski ekki beint talinn vera besti bekkurinn en í þetta skipti kom það ekki að sök. Ég sá alveg ljómandi vel allt sem ég vildi sjá og hljómsveitin og kórinn blönduðust bara vel þrátt fyrir að ég sæti nánast í fangingu á sellóleikurunum. :) Verkið var mjög flott (Brahms er alltaf flottur!) og ég skemmti mér alveg ljómandi vel. Ekki skemmdu Diddú og Kristinn Sigmunds fyrir heldur. En rosalega er Kristinn stór! Á alla kanta! Tumi og Diddú hefðu komist saman fyrir inn í honum! :)

Sigurstranglegt Ísland

Ótrúlegt hvernig fréttamönnum tekst alltaf að finna að minnsta kosti einn Eurovision aðdáanda sem segir að Ísland sé með sigurstranglegasta lagið. Og svo höfum við ekki einu sinni komist upp úr forkeppninni hingað til!

Búin!!!

Guði sé lof! Ég er búin í prófum!!! :) Ég var að klára söngprófið mitt í gær. Sönghlutinn gekk bara vel held ég. Ég gat allavega sungið í gegnum öll lögin mín sjö á þess að stoppa. :p Hinn hlutinn gekk ekki eins vel... Og það fyndna er að ég hafði miklu meiri áhyggjur af lögunum mínum heldur en tónheyrnarhlutanum af því að hingað til hefur tónheyrnin verið mér frekar auðveld. Það sem ég gerði ekki ráð fyrir var stressið. Hausinn á mér lokaðist gjörsamlega! Prófdómarinn lét mig fá eitt lag sem ég átti að syngja. Og gaf mér hljóminn og tóninn sem ég byrjaði á og svo fékk ég hálfa mínútu til að lesa yfir lagið áður en ég átti að syngja það. Og á þessari hálfi mínúti tókst mér ekki einu sinni að finna út í hvaða tóntegund lagið var! Samt var lagið í E-dúr sem maður lærir þegar maður er í 2. stigi... Þarf af leiðandi gat ég sungið fyrsta tóninn í laginu (sem prófdómarinn var búin að gefa mér) og svo ekkert meir. Næst spilaði hann fyrir mig tveggja radda laglínu og ég átti að syngja efri röddina. Og mér tókst að sjálfsögðu að klúðra því. Svo spilaði hann fyrir mig laglínu og spurði mig svo hvort endirinn hefði verið hálfendir eða aðalendir sem er nú yfirleitt frekar auðvelt að heyra. En nei, ég gat ekki svarað því. Og svo spurði hann mig hvort laglínan hefði verið í moll eða dúr, sem er líka mjög auðvelt að heyra, en mér tókst samt ekki að svara því. Því næst spilaði prófdómarinn stutt verk og spurði mig frá hvaða tímabili verkið var og viti menn! Loksins gat mín svarað rétt! Jibbí! Eitt rétt svar! Þá spurði hann mig í hvaða takti verkið var og ég gat að sjálfsögðu ekki fundið það út. Samt var það í 6/8 sem er nú ekkert erfitt að heyra. Svo lét hann mig klappa hrynmynd. Sem allir get! En mér tókst það samt ekki! Úff! Síðast fékk ég svo annað lag sem ég átti að syngja. Og það var sama upp á teningnum þar. Ég gat bara ekki fundið tóntegundina og þess vegna komu bara fyrstu tónarnir. Ég vona bara að þessi hluti af prófinu gildi ekki mikið... Þetta er samt svo svekkjandi af því að ég veit að ég get gert þetta allt saman. Ég get meira að segja gert þetta mjög vel! Ætli þetta flokkist ekki undir prófkvíða?

Vitleysingurinn ég

Ég var í mesta sakleysi að keyra nýja fína bílinn minn um daginn. Allt í einu tók ég eftir því að bílinn var farinn að ganga furðulega. Ég einbeitti mér samstundis að ganginum til að reyna að finna út hvað þetta gæti eiginlega verið en þá hætti það. Ég var hugsi smá stund en hætti svo að velta mér upp úr þessu. Þetta var örugglega bara tilviljun. Stuttu seinna var bílinn aftur farinn að ganga furðulega! Ég einbeitti mér strax aftur að ganginum og lækkaði í útvarpinu í leiðinni til að heyra betur. En eins og hendi væri veifað hættu furðulegheitin! Stórfurðulegt! Það var ekki fyrr en í þriðja sinnið sem þetta endurtók sig að ég uppgötvaði hvað var að gerast. Vitleysingurinn ég var að slá taktinn á bensíngjöfinni!!! Svona getur tónlistin leikið mann grátt... :p

Rafmagn

Ég er með alveg ferlega vöðvabólgu. Og ég búin að reyna ýmislegt til að losna við hana... T.d. hljóðbylgjur. Ekki get ég sagt að þær bylgjur hafi verið hávaðasamar. Þær voru eiginlega bara alveg hljóðlátar... Er það ekki dálítið furðulegt að ekkert heyrist í hljóðbylgjum...? Svo hef ég líka prófað stuttbylgjur. Og leysigeisla... Og núna seinast í morgun, rafmagn! Það var eiginlega frekar skrýtið... Ég fékk tvær plötur á sitthvora öxlina og svo var straumi hleypt á. Fyrst fann ég bara smá kítl undir plötunum en svo fór ég að finna kítl alveg fram í hendur og upp í höfuð... Furðulegt. Ég sem hélt að rafmagn væri hættulegt...

Pennar

Ég er búin að selja 415 penna. Ég vissi ekki að fólk væri svona hrifið af pennum...

Týndur leðurjakki! :(

Aðalfundur kórsins míns var haldinn á föstudaginn á Hressó. Sem er í sjálfu sér ekki í frásögu færandi nema fyrir það að bjórinn var frír. Sem er í sjálfu sér ekki heldur í frásögu færandi nema fyrir það að ég drakk talsvert af honum. Við skulum allavega orða það þannig að ég hafi drukkið alveg nóg. En ég komst allavega heil heim og (að ég hélt) með allt mitt með mér. En annað kom á daginn. Ég vaknaði daginn eftir við vondan draum þar sem mamma öskraði: "Hvaða leðurjakki er þetta???" Ég rauk fram og sá leðurjakka, en alls ekki minn leðurjakka. Þessi var svartur og þunnur. Og hann var mjög víður á mig og hnésíður! Og til að toppa allt saman var hann angandi af rakspíra! Minn jakki er aftur á móti brúnn og þykkur. Og hann er frekar þröngur á mig og mittissíður. Og hann angar sko ekki af rakspíra! Ég gæti ekki hafa fundið jakka sem var ólíkari mínum til að taka með heim. Það eina sem þeir eiga sameiginlegt er að vera leðurjakkar. Hvað var eiginlega í bjórnum...?

Allavega, FUNDARLAUNUM er heitið!!! Hans er sárt saknað! :(

Smáfréttir

Hvernig væri nú að koma með smáfréttir, svona eins og smáskyr eða smáskilaboð...

• Ég fór aftur í Kattholt um daginn. Og á meðan ég var þar þá fékk litli sæti horaði kisustrákurinn nýtt heimili! :) Aldeilis flott. En svo kom meindýraeyðirinn með læðu og þrjá pínulitla kettlinga. Það var ekki eins gaman en þeir voru nú samt óttalega krúttlegir.

• Ég held að ég sé að verða einum of vön fjarstýringum... Ég er þrisvar búin að reyna að opna útihurðina með fjarstýringunni af bílnum...

• Ég fór í sneiðmyndatöku á þriðjudaginn. Stórfurðulegt. Aldrei farið í svoleiðis áður. Plantað á einhvern bekk, stranglega bannað að hreyfa mig og svo er manni rúllað fram og til baka á meðan tækið snýst um mann. Ég hafði það allavega á tilfinningunni að það væri eitthvað inn í þessum hring sem snérist... Veit sossem ekkert hvort það er rétt. En allavega, ekkert fannst og ekkert vantaði og það er fyrir öllu. ;)

• Ég er orðin húkkt á Aveyond. Fínn leikur.

• Hvað er málið með jeppa á ló prófæl?? Ég hélt að jeppar væru til að jeppast á, ekki til að sýna sig á...

Viðskiptablaðið í dag

Framan á viðskiptablaðinu í dag er valdamesti maður í viðskiptalífinu í dag, samkvæmt skoðanakönnun. Nánar tiltekið, skoðanakönnun sem ég gerði! :) Þetta var sem sagt fyrsta verkefnið mitt í nýju vinnunni. Að hringja í helstu forstjóra og framkvæmdarstjóra í þjóðfélaginu og spyrja þá hvaða einstaklingur sé valdamestur að þeirra mati. Og þetta er útkoman. :) Forsíðufrétt á Viðskiptablaðinu og heil opna inn í líka. Ég get ekki verið annað en ánægð. :) Alltaf gaman að sjá að það sem maður gerir kemst í blöðin. Ekki það að nafnið mitt sé nefnt en það er aukaatriði. ;)

Kattholt

Ég fór í Kattholt í gærmorgun. Þannig er nefninlega mál með vexti að ég hringdi þangað um daginn til að gerast félagi í Kattavinafélagi Íslands. Í leiðinni spurði ég svo hvort það væri möguleiki að fá að koma sem sjálfsboðaliði og vinna. Ég bjóst svo sem ekkert endinlega við því að það væri hægt, að þau vildu fá óvant fólk inn til hjálpa. En annað kom á daginn! Ég var boðin velkomin og mætti í gærmorgun kl. 8 og vann til kl. 12. Og reynslan var afskaplega ánægjuleg en líka afskaplega erfið. Ég var náttla að sjálfsögðu látin þrífa kisukassana, enda mesta vinnan við það, en það var í sjálfu sér ekkert erfitt þó að lyktin væri ekki góð. Erfiðast var að horfa upp á allar þessar óskilakisur sem þurfa svooo á athyggli og ást að halda. Þær voru sofandi í mestu makindum í búrunum sínum en um leið og ég labbaði framhjá stukku þær á fætur. Þær mjálmuðu, nudduðu sér upp við búrin, stungu loppunum og trýninu út og reyndu að ná í mig. Og ef ég leit á þær og labbaði til þeirra byrjuðu þær að mala. Bara við það að einhver sýndi þeim smá athyggli. Svo voru auðvitað nokkrar veikar kisur líka sem var mjög erfitt að horfa upp á. Það var t.d. einn lítill kisustrákur sem vildi endinlega leika við mig. En þegar ég nálgaðist hann sá ég að hann var rosalega horaður og korraði í honum þegar hann andaði. Hann hafði ekki einu sinni getu til að þrífa sig! Mig langaði mest að taka hann með heim. En á móti þessum erfiðleikum kom auðvitað að ég sá fullt af kátum og heilbrigðum kisum í leik og starfi. Ég sá t.d. 10 ótrúlega krúttlega og sæta kettlinga! :) Og svo voru tvær kisur að breima og voru alveg að missa sig yfir fressköttunum sem voru lokaðir inni í búrunum. Mjög fyndið. :) Og síðan þegar ég var að fara var ein kisan búin að koma sér veeel fyrir á peysunni minni og ætlaði sko ekki að sleppa! :) Ég ætla sko pottþétt aftur þangað til að hjálpa til.

Carmina Burana

Ég hef aldrei á ævinni upplifað annað eins! Carmina Burana hefur alltaf heillað mig upp úr skónum en þetta var... ólýsanlegt! Ég hef farið á þrenna tónleika með þessu verki. Og alltaf skemmt mér sérstaklega vel. Fyrsta skiptið sem ég heyrði það var þegar Háskólakórinn og Vox Academica fluttu það. Annað skiptið var með Fílharmoníunni. Og núna í þriðja sinn í kvöld með Óperukórnum. Fyrstu tvö skiptin voru mjög flott og skemmtilegt. En samt væri hægt að taka þau tvö og leggja þau saman en samt kæmi það ekki í hálfkvist við það sem ég varð vitni að í kvöld. Enda er það ekki sambærilegt þar sem Óperukórinn er í raun atvinnukór. Þetta var svo kraftmikið og flott að ég er ennþá með gæsahúð! Og ekki spilltu Diddú, Bergþór og Þorgeir fyrir. Algjör snilld og hreinn klassi! Ég er í skýjunum! :)

MISMUNUN!

Ef það er eitthvað sem ég þoli ekki er það mismunun. Allavega ekki þegar ég verð fyrir henni... Þannig er mál með vexti að ég fór á fund um daginn um söngnám erlendis. Og þar mætti Landsbankinn galvaskur að kynna fyrir okkur lánamöguleika. Og þar tilkynnti hann okkur blákalt að ef við ætluðum að fá lán fyrir skólagjöldum (LÍN dekkar bara framfærslu) þyrftum við veð! Ég spurði af hverju væri ekki nóg að fá uppáskrift fasteignaeiganda þá svaraði hann að AF ÞVÍ AÐ við værum söngnemendur þyrftum við veð. Þannig að ef ég væri að fara í eitthvað annað nám erlendis en söngnám þyrfti ég ekki veð! Mér finnst þetta virkilega ósanngjarnt! Og þar fyrir utan er ekkert grín að fá veð! Það er helst hjá foreldrum sem hægt er að nálgast svoleiðis. Og þá þurfa foreldrar manns að eiga fasteign sem er ekki veðsett í topp. Ég hélt að allir veðsettu húsið sitt í topp við kaupin á húsinu... Þannig að veð er ekki beint auðvelt að fást við. Svo var annað atriði sem ég uppgötvaði um daginn. Ég hringdi í stéttarfélagið mitt til að kanna hvað ég ætti rétt á háum styrk vegna skólans og þar var mér tilkynnt að greiðslur úr fræðslusjóð væru tekjutegndar. Sem er í raun fáránlegt! Segjum t.d. að ég fái 1000 kr. á mánuði í fræðslusjóð miðað við 100.000 kr. í laun. Þannig að eftir ár á ég rétt á 12.000 kr. styrk til mennturnar. En segjum svo að manneskjan sem situr við hliðina á mér skólanum í nákvæmlega eins námi sé t.d. með 1.000.000 kr. í mánaðarlaun og fær þar af leiðandi 10.000 kr. á mánuði í fræðslusjóð og á þá eftir ár rétt á 120.000 kr. styrk til náms! Þannig að þeir sem eru með lægstu launin og þurfta mest á styrknum að halda fá lægsta styrkinn en þeir sem eru með hæstu launin og þurfa minnst á styrknum að halda fá hæsta styrkinn! Ég bara skil ekki réttlætið í þessu!

Nýja vinnan

Ég barasta held að ég sé hrifin af nýju vinnunni minni. Meira að segja mjög hrifin. Dagurinn gengur nokkur vegin svona fyrir sig: Ég mæti kl. 9. Svo klukkan svona 9:10 erum við byrjaðar að hringja. Svo hjá þeim sem reykja er reykpása milli svona 9:50 til 10:00. Svo er kaffi milli kl. 10:30 og 11:00. Síðan er önnur 10 mín. reykpása, svona um 11:30. Svo er matur frá svona ca. 11:55 til 13:05. Þriðja reykpásan er svo um kl. 13:30 til 13:40. Kaffi númer tvö er svo kl. 14:30 til 15:00. Svo er unnið til 16:00. Sem sagt, borgað fyrir 7 tíma vinnu en ca 4 tímar unnir... Mjög flott. :) Svo virðist mér bara vera að ganga mjög vel í vinnunni. Ég er til dæmis búin að fara á einn fund sem fulltrúi fyrirtækisins og úthringisérfræðingur. Og þar var ég titluð af sölustjóranum afkastamesti úthringjari landsins. Ekki amalegt. Og síðast en ekki síst, fékk ég lánaðan Santa Fe jeppa, nánast beint úr kassanum. Verst var að ég þurfti að skila honum daginn eftir en samt... Ég hef aldrei lent í því áður að umboðið láni mér nýjan flottan bíl í sólahring bara af því að ég er að vinna hjá einhverju fyrirtæki... Gaman að þessu. :)

Strætó

Ég er ein af þeim sem hleypi alltaf strætó ef ég mögulega get. Og hneyklast alltaf á þeim sem hleypa ekki strætó. En samt stundum verður maður bara að kvarta yfir strætó. Um daginn var ég í mesta sakleysi, eins og svo oft áður, að keyra niður Miklubrautina. Keyrir þá ekki strætó upp að hliðinni á mér og á sama tíma gefur hann stefnuljós og beygir inn á mína akrein! Og ef ekki hefði verið fyrir snör og skörp viðbrögð mín (ég sveigði umhugsunarlaust inn á næstu akrein og var bara heppin að enginn bíll var þar) hefði strætó keyrt á mig! Og ég hefði orðið að klessu. Á meðan ég sat með dúndrandi hjartslátt undir stýri og blótandi strætó í sand og ösku var ég staðráðin í að hringja og kvarta. En svo lét ég aldrei verða að því... Veit ekki af hverju...

Kisi kominn með heimasíðu! :)

Jæja, þá er hann Kisi kominn með heimasíðu. :) Og ég er búin að setja inn fuuuullt af myndum. Endinlega kíkið! Slóðin er hérna: http://kisi.dyraland.is og líka hérna til hægri undir Sætasti Kisi í heimi. :)

Bíllinn lifnar við

Bíllinn minn er smám saman að lifna við. Þannig er nebbla mál með vexti að hann var látinn standa óhreyfður í eitt ár, greyið. Gleymdur og aleinn í einhverju skoti á einhverri bílasölu, þar sem enginn sá hann. Og ég er viss um að hann féll í þunglyndi. Hann var allavega ekki nema hálfur bíll þegar ég fékk hann, miðað við núna. Ekkert ljós inn í honum og rúðuþurrkan í afturrúðunni virkaði ekki. En svo eftir nokkra daga á vegunum byrjaði drunginn að leka af honum. Fyrst byrjaði ljósið inn í honum að virka aftur. Og núna er það þannig að um leið og ég drep á bílnum kveikir hann ljósið. Ég þarf ekki einu sinni að opna hurðina. Svo hökkti afturrúðuþurrkan í gang allt í einu einn daginn. Núna er hún orðin þannig að hún fer sjálf í gang ef það rignir! Um daginn fór hún alveg sjálf af stað og ég bara gat ekki slökkt á henni aftur, fyrr en rigningin hætti. Greinilegt að bílnum fannst mikilvægt að ég sæi út um afturrúðuna. Og núna upp á síðkastið hefur hann tekið upp á því að pípa á mig við minnsta tilefni. Þetta byrjaði mjög sakleysislega. Pípti þegar ég gleymdi að slökkva ljósin. Mjög gott. Svo pípir hann í hvert skipti sem hurð er opnuð. Og ekki nóg með það, heldur tilkynnir hann á útvarpsskjánum hvaða hurð er opin: "LEFT FRONT DOOR OPEN!" Og svo pípir hann þegar hann er svangur. Og þegar ég gleymi lyklunum í. Og þegar ég gleymi að setja á mig belti. Og þegar farþeginn í sætinu við hliðina á mér gleymir að setja á sig belti... Þannig að það er ekki hægt að segja annað en að bílinn minn sé smám saman að lifna við. Ég er viss um að hann verður farinn að tala eftir tvo mánuði og stýra sjálfur eftir ár. Ég hlakka til! :)

Vitvélar??

Jæja, þá er mín farin að vinna hjá Miðlun. Þótt fyrr hefði verið segi ég nú bara. Ég er í alls konar söluverkefnum og skoðanakönnunum og þar af leiðandi er ég alltaf í símanum. Það getur verið þreytandi en mér líkar það að mestu vel. Og þar sem ég er í símanum nánast allan daginn er alveg gefið að ég lendi allavega á nokkrum furðufuglum. En furðulegasta furðufuglinum (ef fugl skyldi kalla) lenti ég á áðan. Það var hvorki meira né minna en vitvél! Ekki símsvari eða neitt svoleiðis, heldur vitvél sem heimtaði að ég talaði við sig! Og ekki nóg með það, þegar ég hikaði við að svara (enda hafði ég aldrei talað við vitvél áður), talaði hún við mig eins og ég væri barn! Ég ákvað því að reyna og sagði hátt og skýrt: "Framkvæmdarstjóri!" og bjóst svo sem ekki við miklum viðbrögðum. En hún skildi mig! Og gaf mér meira að segja samband við framkvæmdarstjóra... Furðulegt... Vitvél sem talar niður til manns... Það held ég nú... Er þetta framtíðin???

Pæling...

Önnur auglýsing. Ameríkan stæl æl æl æl... Skemmtilegt bergmál...

Njálgur á pítsu???

Ég var í mesta sakleysi að horfa á sjónvarpið um daginn, eins og svo oft áður. Þá fór svengdin að segja til sín og ég fór að velta fyrir mér hvað ég gæti nú fengið mér að borða. Ætti ég að panta eitthvað eða bara elda sjálf...? Kemur þá ekki bara, alveg upp úr þurru, Domino´s auglýsing í sjónvarpinu. Sem er nú svo sem ekkert óvenjulegt þar sem það fyrirtæki auglýsir ekki beint lítið. Nema hvað, þar kom þessi blessaði búktalari og dúkkan hans fyrir, sem ég hef í raun aldrei skilið. En það er nú svo sem allt í lagi. Ég þarf ekki að skilja allar auglýsingar. En þá versnaði í því. Maðurinn stóð við afgreiðsluborð Domino´s og klóraði sér í rassinum... Og dúkkan gaf í skin að hann væri með njálg... Og ég hætti snarlega við að panta mat og ákvað að elda sjálf. Það er algjörlega ofar mínum skilningi hvernig rassaklór og njálgur getur verið hagstætt fyrir pítsufyrirtæki! Eða er ég kannski bara ekki að fatta plottið??

Sjávarkjallarinn

Við mamma fórum á Sjávarkjallarann um helgina. Við áttum, kemur á óvart, gjafabréf. Meira að segja tvö! Ég átti eitt fyrir 2 x exotic menu og mamma 10.000 kr. Exotic menu reyndist innihalda forrétt, aðalrétt og eftirrétt þannig að við áttum 10.000 kallinn eftir bara til að drekka fyrir. :) Þannig að mamma pantaði sér dýrasta merlot rauðvínið og ég pantaði mér bjór og hvítvín. Svo byrjaði maturinn að streyma til okkar. Fyrst fengum við smakk frá eldhúsinu sem reyndist vera reyktur áll. Mér fannst hann ekki góður (en ég smakkaði þó) en mamma fékkst ekki til að smakka. Svo fengum við forréttina. Fyst kom chillihumar, mjöööög góður. Svo var lynghæna. Hún var ekkert smá lítil! Við þurftum nánst að leita að kjötinu, en góð var hún, það litla sem við fundum allavega. Síðan var djúpsteiktur krabbi í einhvers konar orlideigi. Og ég fann eiginlega ekkert kjöt á honum heldur, en ég held að það hafi bara verið kunnáttuleysi... Síðan fengum við héralundir, hráar, í einhvers konar súsí. Mjög spes, en ekki vont. Þá var komið að aðalréttinum. Við fengum saltfisk sem var mjög góður, bleikju sem var ennþá betri, rauðsprettu sem var líka mjög góð og svo skötusel sem var ekkert spes. Og svo var auðvitað rúsínuna í pylsuendanum, andabringu! Algjört sælgæti! Í eftirrétt fengum við tvenns konar krapís, karmellusúkkulaðibúðing, súkkulaðikrembrúlei með grænu sprengidóti (svona sem bubblar upp í manni) og einhvern furðulegan ávöxt sem var kallaður drottning ávaxtanna. Þetta lítur út fyrir að vera mikið en þetta tók samt ekki langan tíma... Frá fyrsta rétti til hins síðasta var um einn og hálfur tími. En jæja, þegar hér var komið við sögu áttum við ennþá eftir af gjafabréfinu hennar mömmu, þannig að það var ekkert annað að gera ein að setjast í setustofuna og leggjast í kokteilalistann. Mamma fékk sér kaffi og grand en ég fékk mér móhídó og svo ferskjuskot. Og fyrir þetta allt saman borguðum við 250 kr. :)

14°C!!!

14°C!!! Hvorki meira né minna! Það eru 14°C í rúminu mínu akkúrat núna! Brrrr.... Kalt... Hér með tilkynnist að rúmið mitt verður fært á heitari stað í mjög náinni framtíð og svo verður sett upp hillu þar sem rúmið er núna. Þar er þá hægt að geyma það sem kemst ekki fyrir í ísskápnum, án þess að það skemmist!

Árshátíð Háskólakórsins

Ég var á árshátíð Háskólakórsins núna á laugardaginn og þar var stuð, eins og sjá má... ;)

Hitastig

Ég er búin að vera að kvarta yfir hitastiginu í íbúðinni okkar núna lengi. Og þá aðalega í rúminu mínu. Það er nefninlega alveg ótrúlega kalt í rúminu mínu! Það er kalt inn í öllu svefnherberginu en alveg sérstaklega kalt í rúminu mínu. Mamma er mikið búin að hneykslast á mér, enda sef ég oft kappklædd. Og þá meina ég kappklædd, í buxum, síðerma bol, hlýjum sokkum og með vettlinga og húfu. Og flísteppi og stundum tvær sængur. Og svo sefur Kisi alltaf hjá mér líka, og hann er nú ágætis hitagjafi. En samt vakna ég með ískalt nef! Ég var því orðin forvitin að vita hvort það gæti verið að ég væri virkilega bara svona mikil kuldaskræfa eða hvort það væri einfaldlega svona kalt í rúminu mínu. Ég tók mig því til og mældi hitann víðsvegar um íbúðina. Hitinn reyndist vera í hærra lagi alls staðar, nema náttla í svefnherberginu mínu. Hitinn í stofunni var á milli 22 - 23°C. Í gamla herberginu mínu, sem mér fannst hitinn vera alveg passlegur, reyndist hitinn vera rúmar 24°C, hvorki meira né minna! Í svefnherberginu mínu var aftur á móti 19°C. Og í rúminu mínu ekki nema 17°C!!! Og þetta var þegar hitinn úti var um 4°C. Það er alltaf kaldara í rúminu mínu ef það er kalt úti. Þannig að ég ætla að mæla hitann aftur, næst þegar það kemur 10°C frost. Og ég er viss um að það kemur í ljós við þá mælingu að það er ekki að ástæðulausu sem ég sef kappklædd!

...

Mér finnst að hæstiréttur ætti að taka sér þetta til fyrirmyndar...

http://www.mbl.is/mm/frettir/erlent/frett.html?nid=1252711

Ljón á veginum!

Ég á ljón á veginum! 2004 árgerð, keyrður 33.000 km! Silfurlitaður! Geðveikt flottur! Peugeut 206!!!! :D Ég er rosa ánægð. Og ég þurfti nánast ekki að gera neitt! Pabbi bara kom í bæinn einn föstudaginn og sagði mér að gamli læmgræni pólóinn minn væri farinn að bila of mikið og ég að þyrfti nýjan. Þannig að við drifum okkur hið snarasta á næstu bílasölu til að skoða runó klíó sem pabbi hafði séð á netinu. Það reyndist vera lítil rauð títla. Meira að segja pínu lítil rauð títla. En þá rak pabbi augun í þetta líka fína ljón, nánast við hliðina á títlunni! Við fengum að prófa hann líka. Og hann uppfyllti allar mínar kröfur, þ.e.a.s. hann var flottur á litinn og með geislaspilara! Þetta eru aðalkostirnir sem ég sé við bíla. Þess vegna var gott að hafa pabba með... Það fyrsta sem hann gerði var að tékka á bókinni sem fylgdi bílnum til að athuga hvort allt væri ekki örugglega í lagi. Svo var tékkað hvort þetta væri nokkuð tjónabíll, hvaða eigendur höfðu verið að bílnum og þar fram eftir götunum. Mér skilst að þetta skipti allt saman miklu máli... En ljónið mitt stóðst þetta allt saman og við fengum að keyra heim saman! :) Nú á ég orðið tvö ljón! Eitt sem kúrir sig ofan á sænginni minni á nóttinni (og lánar mér náðsamlegast smá horn af henni) og annað sem fylgir mér trúfast hvert sem ég fer á daginn! Ekki amalegt! :) (Og þess má geta að pabbi útvegaði mér bæði ljónin...) Og svo tók pabbi bara gamla læmgræna pólóskrjóðinn og ætlar að selja hann fyrir mig. :) Sem sagt, ég þurfti nánast ekkert að gera en að skrifa undir. Það er gott að eiga góðan pabba. :D

Grillið

Við mamma fórum á Grillið á Hótel Sögu á laugardaginn. Það var algjört æði! Ég átti gjafabréf frá því að ég var á Dominos. Ég fékk humar í forrétt, lamb í aðalrétt, súkkulaði fondú í eftirrétt. Mamma fékk sér dádýrasteik og svo eftirrétt sem var kveikt í. Mjög flott. Og náttla vín með. Svo fórum við að reikna og komust að því að við vorum ekki komnar upp í gjafabréfið. Þannig að ég dæli meira víni og kaffi í mömmu og fékk mér sjálf annan eftirrétt. :) Ávaxtaís. Mjög gott. Þannig að kvöldið var algjör draumur í dós! :)

Eftirmaturinn hennar mömmu

Söguleg stund og aumingja Ísland??

Í gær gerðist sögulegur atburður í vinnunnu minni. Mér tókst að klára á 4 tímum og 49 mín.! :) Í tilefni að þessum merkis atburði ætla ég að lýsa starfinu mínu aðeins. Ég hef lent í alls kyns raunum og... já, aðalega raunum. Í fyrsta lagi valdi ég mér besta tímann til að stunda blaðaútburð. Mesti snjór í 13 ár! Frábært! Kerran er alveg nógu þung fyrir... Svo hef ég líka fengið að prófa öll veður held ég bara. Rigning, glerhálka, brjálað frost og svo auðvitað skafrenningurinn um daginn. Svo eru það hundarnir. Ég er farin að skilja þennan brandara með hunda og póstinn... Ein beit mig um daginn!!! Ég var ekkert smá móðguð! Ég var bara í mestu makindum að koma labbandi með blaðið að húsinu. Kemur hundurinn þá ekki bara á urrandi siglingu og hoppar upp og bítur mig! Piff! Svo er annar sem urrar alltaf á mig. Það var eiginlega ekki fyrr en í gær að ég sannfærðist um að þetta var hundur. Hann gefur nefninlega frá sér furðulegstu hljóð, svona sambland af ljóni og risaeðlu... Ekki mjög kræsilegt. En í gær hafði hann fyrir því að gelta einu sinni á mig. Það var eiginlega hálfgerður léttir að vita að þetta væri örugglega hundur því ég var farin að ímynda mér alls kyns skrímsli... Enda ekki annað hægt miðað við hljóðin! Þá verð ég nú að segja að kisunar eru talsvert viðmótsþýðari. :) Það er til dæmis ein sem bíður alltaf eftir mér í glugganum þegar ég kem með blaðið. :) Og svo er önnur sem er annað hvort ekki alveg viss um hvar hún á heima eða vill gerast blaðberi. Hún labbar nákvæmlega sömuleið og ég. Frá einu húsi í það næsta, út alla götuna. Furðulegt. Svo er eitt sem ég átta mig ekki alveg á... Á einu húsinu sem ég er að bera út í er skilti. Frekar stór, upplýst skilti. Og hefur öruglegga kostað sitt. Og á því stendur sá merki boðskapur: "Aumingja Ísland". ????? Hver er tilgangurinn með að eyða peningum í svoleiðis? Ég skil það ekki. Og hafa þetta við útidyrahurðina sína... Og upplýst í þokkabót! Furðuleg.

Örblogg

Ég fór út að borða á Humarhúsið á miðvikudaginn, í tilefni að afmælinu hennar mömmu. Og ég fékk besta humar sem ég hef nokkurn tíma smakkað! Hann bráðnaði upp í manni. :) Mamma fékk sér nautasteik. Svo fengum við okkur súkkulaðiköku í eftirrétt og mamma pantaði dýrasta grandið á matseðlinum! En samt borguðum við bara 500 kr.... ;)
Á fimmtudaginn fór ég svo á Footloose. Það var alveg rosalega gaman! :) Sjaldan skemmt mér eins vel í leikhúsi. Halla Vilhjálmsdóttir er líka algjör snilldarleikkona! Ótrúlega flink. Og leikmyndin var líka mjög flott, enda hönnuð af Móeiði frænku. ;)
Um helgina var ég í æfingabúðum í Skáholti. Þær standa alltaf fyrir sínu. :)
En jæja, meira seinna.

Nátthrafn

Ég er ekki atvinnulaus lengur. Ég var það nú svo sem ekki lengi svo sem. Þrír dagar eru samt alltaf þrír dagar. En allavega, ég er sem sagt formlega orðin blaðberi! Ég þarf að sækja blöðin út í Garðabæ kl. 01:30 á nóttinni og vera byrjuð að bera út kl. 02:00 og búin fyrir kl. 07:00 á morgnanna. Mér hefur ekki ennþá tekist að klára fyrir sjö en það kemur vonandi. Enda er ég bara búin að bera út í þrjár nætur. Þetta er samt ekkert smá magn af blöðum! 522 stykki! En þetta er alveg ágætlega borgað. 190.000 kr. á mánuði. Betra en á leikskólanum... Og þetta er bara á virkum nóttum! Þess vegna ákvað ég að prófa þetta, allavega í einn mánuð. Ekki verður það verra ef nokkur kíló fara í leiðinni... ;)

Yngist með aldrinum...

Þegar ég var krakki og unglingur var ég mjög barnaleg í útliti og alltaf talin yngri en ég var. Ég var meira að segja einu sinni spurð um skilríki þar sem aldurstakmarkið var 16 ára, en ég var 18 ára. Þannig að þegar ég byrjaði að drekka hvarflaði það aldrei að mér að prófa að fara í ríkið og kaupa mér áfengi. En á afmælisdaginn minn þegar ég varð tvítug stormaði ég stolt inn í ríkið og keypti mér bjór, tilbúin að rétta fram ökuskírteinið mitt. En viti menn, ég var ekki spurð um skilríki! Ég varð ekkert smá svekkt. Kannski ég hefði getað farið í ríkið miklu fyrr! En allavega, þessi næstum þrjú ár sem ég hef haft aldur til að fara í ríkið hef ég bara tvisvar verið spurð um skilríki. Og það var seinustu tvö skipti. Og ég sem er að verða 23 ára gömul! Ég hlýt að yngjast með aldrinum eða eitthvað svoleiðis... Furðulegt. Það verður spennandi að sjá hvort ég verð spurð um skilríki næst eða ekki. :)

Jól! :)

Gleðileg jól! :)

Ótrúlega erfiður dagur :(

Það var eiginlega seinasti dagurinn minn á leikskólanum í dag. Tæknilega séð hætti ég um áramótin en ég er í fríi alveg fram til 29. des. Og þá eru bara tvö börn á deildinni minni og enginn annar starfsmaður en ég þannig að sá dagur telst ekki með. Ég mætti með fullt af nammi og jólakort. Mér er bara búið að líða vel yfir að vera að hætta seinustu daga. Gaman að komast í jólafrí og svona. En svo var eins og það rynni upp fyrir ljós, seinnipartinn í dag að ég er virkilega að fara að hætta þarna. Og ég fór að kveðja alla krakkana. Sumir komu meira að segja með kveðjugjöf handa mér! Sum er ég búin að vera með frá því að þau voru eins og hálfs árs, í næstum þrjú ár! Svo var starfsfólkið kvatt og ekki var það auðveldara. Þau færðu mér líka kveðjugjöf. Það var sérstaklega erfitt að kveðja Hörpu sem er búin að vera deildarstjórinn minn nánst frá upphafi. Hún er einhver skemmtilegasta manneskja sem ég hef unni með. Og við erum búnar að fylgja börnunum saman. Þannig að þegar ég labbaði út þá voru tárin farin að renna. Ég gerði mér enga grein fyrir að þetta væri svona erfitt! Kíkið á þessa slóð. Þá sjáið þið hvað börnin MÍN eru skemmtileg. Þetta er gullkorn alveg frá því að þau byrjuðu á leikskólanum og til dagsins í dag.

http://gamli.leikskolar.is/leikskolar/displayer.asp?cat_id=402&module_id=210&element_id=11394

En ekki var allt búið enn. Þegar ég var sest inn í bíl hringdi Miðlun í mig og sagði að það gæti farið svo að ég fengi ekki vinnuna!!! Sem gefur mér heila FJÓRA virka daga til að finna mér nýja vinnu svo að ég verði ekki atvinnulaus um áramótin! Þá brotnaði ég eiginlega alveg og hágrét. Það er nógur spenningur og stress fyrir jólin þó að þetta allt saman þurfi ekki að bætast ofan á! Það er ekki gaman að eyða jólunum með kvíðahnút í maganum um hvort að ég sé að verða atvinnulaus eða ekki. :(

Léleg þjónusta

Ég var í Kringlunni um daginn í mesta sakleysi. Og þá fór mig að svengja örlítið og ákvað að kíkja á bústbarinn og fá mér ávaxtabakka eins og svo oft áður. Ég labbaði rólega að miðastandinum til að ná mér í númer. Ég rétti fram höndina og er komin með puttana sitthvoru megin við miðann og var að fara að taka hann þegar kona ryðst fram fyrir mig og nánast slær á hendina á mér og rífur miðann af mér! Ég varð svo hissa á svona framferði hjá fullorðinni konu að ég missti algjörlega andlitið og starði bara á hana. Og hún keyrði nefið upp í loft og leit undan. Úff. Og hún var með stelpu með sér, kannski svona sex til átta ára gamla. Skemmtilegir siðir sem hún lærir, greyið. En jæja, ég, kurteisin uppmáluð að sjálfsögðu, tók bara næsta miða. Svo koma röðin að mér og ég labba að barnum og bið afgreiðslustúlkuna um ávaxtabakka. Stúlkan snýr sér að næstu afgreiðslustúlku og spyr hvort að þau afgreiði ennþá ávaxtabakka. Sú stúlka segir: "Já, já, það er ekkert mál.", og ríkur svo af stað að afgreiða næsta. Þá snýr afgreiðslustúlkan mín sér aftur að mér og segir: "Við erum hætt að afgreiða ávaxtabakka." Og ég missti aftur andlitið á fimm mínútum. Hún hlaut að gera sér grein fyrir að ég hafði heyrt allt sem hin afgreiðslustúlkan sagði. En svo virtist ekki vera. Hún allavega vísaði mér samviskulaust í burtu og afgreiddi næsta. Furðulegt.

Tónleikar Skálholtskórsins

Í gær fór ég á tónleika með Skálholtskórnum, sem hún Kiddý frænka syngur í. Við amma skelltum okkur saman og skemmtum okkur alveg konunglega. :) Við grétum báðar yfir Ó, helga nótt. Enda syngur Diddú svoooo fallega. Hún er á heimsmælikvarða. :) Svo brunaði ég í bæinn og beint út að borða á Caruso með leikskólanum mínum. Það var æðislegt líka. Við fengum lax í forrétt, lamb í aðalrétt og svo fljótandi súkkulaðiköku í eftirrétt. :) Algjört lostæti.

Hallelúja!

Ég var að koma heim af tónleikum Vox academica, hinum kórnum hans Tuma. Og ég er endurnærð á sál og líkama. :) Það er alltaf svo hressandi að fara á flotta tónleika. Þau fluttu fyrsta þáttinn í Messíasi og svo Hallelúja-kórinn úr öðrum þætti eftir Händel. Svo eftir hlé var Magnificat eftir Bach. Mér fannst Messías flottari en Magnificat, en ekkert toppaði Hallelúja-kórinn! Það eitt af flottustu verkum í heimi! :) Og það var bara mjög vel gert hjá kórnum og flottur hljómur. Sópransöngkonan sem var með þeim, Hallveig Rúnarsdóttir, var líka algjört æði! Hún söng í fyrsta lagi alveg rosalega fallega og svo túlkaði hún líka mjög vel. Mér fannst hún allan tímann vera að syngja sérstaklega fyrir mig. Og mömmu fannst það líka. Og það kalla ég góða túlkun! Mér fannst hún líka gefa mér hluta af sjálfri sér með söngnum og ég hefði nánst getað labbað upp að henni og heilsað eins og gamalli vinkonu, svo vel fannst mér ég þekkja hana á eftir tónleikana! :)

Kórstjórnandi

Jæja, þar kom að því! Míns bara orðin kórstjórnandi! :) Sólarkotskórinn undir stjórn Siggu Rósu. Hljómar vel. :) Og við erum búin að halda fyrstu tónleikana okkar við rífandi undirtektir. Ég á að vísu eftir að kenna þeim að horfa á stjórnandann, vera samtaka og syngja í sömu tóntegund en það kemur... ;) Þið getið hlustað á tvö lög sem kórinn flytur á þessum link:

http://gamli.leikskolar.is/leikskolar/displayer.asp?cat_id=402

Ef þið farið aðeins niður þá sjáið þið skrifað með rauðum stórum stöfum Jólatónleikar. Og þar er svo hægt að smella á (sjá meira) og líka (og meira) og þá koma upp upptökur af tónleikunum okkar. :)

Jólatónleikar Söngskólans

Ég var að skríða heim af jólatónleikum Söngskólans. Og þetta voru snilldar tónleikar. Það er alltaf gaman að fara á svona léttari tónleika. Krakkarnir sungu ágætlega og það var mikið gantast og hlegið. Og ekki spillti það fyrir að þetta var allt samsöngur. Og ég þekkti nánast alla sem sungu. :) Þannig að, niðurstaðan er velheppnað kvöld.

Breytingar

Ég ákvað að skipta um lit á blogginu mínu. :) Voða fínt.

Jólagleði

Í skólanum mínum eru söngdeildir fyrir hvert stig. Þær eru hugsaðar sem æfing í að syngja fyrir framan fólk. Þegar ég var í grunnnámi þá söng ég í grunndeild. Það var erfiðast í fyrsta skiptið en svo söng ég í hvert skipti eftir það. Árið eftir, í miðdeildinni breyttist deildin svolítið. Þá fengum við allskonar hjálpartæki (t.d. bolta, sippibönd og tennisspaða svo eitthvað sé nefnt) til að hjálpa okkur við að túlka og syngja. Þá var líka erfitt að syngja í fyrstu skiptin en það var samt fjótt að koma. Á þessu ári hef ég verið í ljóða- og aríudeild sem er fyrir framhalds- og háskólanemendur. Og hafði aldrei sungið þar (vegna veikinda og kirtlatöku) fyrr en í gær. Og ég var búin að kvíða fyrir því frá því fyrir helgi. En ég lét mig hafa það og söng einfalt jólalag. Og mér fannst það hræðilega illa sungið þar sem ég er að drepast úr kvefi og röddin mín vildi bara ekki hlýða! Þannig að, til að breiða yfir lélega söngtækni og mjög mjóróma söng, reyndi ég bara að brosa sem mest og taka létt á þessu. Garðar Cortes var að hlusta og ég vonaði bara að hann ræki mig ekki út fyrir lélegan söng. En það gerðist sko aldeilis ekki! Hann horfði á mig smá stund og sagði svo: "Mikið ofboðslega var þetta fallegt. Ég fékk alveg svona..." (setti hönd á hjartastað). "Takk fyrir að búa til jól fyrir mig." Svo sagði hann að þetta væri túlkunin sem hann væri alltaf að biðja "stóru krakkana" (þau sem eru komin lengra en ég) um að gera. Og að gleðin hefði skinið af mér. Eins og gefur að skilja var ég algjörlega í skýjunum á eftir! :D Ekki amalegt að fá svona hrós frá föður óperunnar á Íslandi. ;)

Jól jól jól jól...

Jæja, hvernig væri nú að jólabarnið sjálft setti jólagjafalistann sinn á netið?? :p

1. Silfur í upphlutinn minn verðandi... :p Ég er komin með eina doppu í beltið. :) En ég á eftir að finna út hjá hvaða gullsmiði silfrið sem ég er að safna fæst.
2. Mig hefur alltaf langað til að eignast seinustu tvær myndirnar af Lord of the Rings í svona sérstakri útgáfu, svona margir diskar saman. En ég á bara númer eitt.
3. Það sama er upp á teningnum með Harry Potter myndirnar. Ég á fyrstu tvær myndirnar en vantar næstu tvær. Ég á allar bækurnar og væri alveg til í að eiga allar myndirnar. ;)
4. Ég er jólabarn dauðans og á BARA fjögur pör af jólasokkum! Það dugar engan veginn og mig vantar sárlega fleiri.
5. Catan er líka eitthvað sem ég ætla mér að eignast. Eitt skemmtilegasta spil sem ég hef prófað.
6. Garfield bækurnar. Ég á bara eina en mig langar í allar. ;) Ég get ekki sofnað á kvöldin án þess að glugga aðeins í hann Garfield vin minn. (Hann er í svo miklu uppáhaldi hjá mér að Kisi er búinn að fá aukanafnið Garfield, og heitir því Þengill Hnoðri Garfield SigguRósuson, kallaður Kisi...)
7. Snyrtidót er líka alltaf vel þegið. Og þá er Origins í sérstöku uppáhaldi en annars er ég opin fyrir öllu. :)
8. Eragon og Öldungurinn. Ég er búin að lesa Eragon. Snilldarbók. Og mig bráðlangar að komast í næstu sem fyrst.
9. Singstar Legends er líka ofarlega á lista.
10. Svo hef ég líka alltaf verið hrifin af Lush snyrtivörunum.
11. Pirates of the Caribean, Dead Men´s Chest. Ég á mynd númer eitt og langar ferlega í mynd númer tvö.
12. Artemis Fowl, nýjustu bókina. Á allar hinar og langar í þessa nýju líka.
13. Náttbuxur. Svona síðar, mjúkar og þæginlegar náttbuxur.
14. Spilið Partý og co. Það er geðveikt skemmtilegt.
15. Bíómyndin Garfield 2, a tail of two kitties. Eins og ég sagði, ég elska Garfield.
16. Ég er ennþá að drepast í hálsinum eftir þessa bölvuðu aftanákeyrslu. Þannig að heilsukoddi væri vel þeginn.

Ég man ekki meira í augnablikinu, en ég bæti við ef ég man eftir einhverju sérstöku. :) Annars er líka alltaf gaman að láta koma sér á óvart. :) Og þá er hægt að hafa í huga að ég elska kisur (enda ekki annað hægt með aðal krúttið í geiranum á heimilinu), ég er að læra söng og ég elska glimmer... Skemmtileg samsetning. ;)

Auglýsingar og aftur auglýsingar...

Ég var, í mesta sakleysi, að horfa á X-factor seinasta föstudag. Á stöð 2, sem ég borga offjár fyrir í hverjum mánuði. Og þau ætluðu aldrei að komast í gegnum þáttinn fyrir auglýsingum! Ekki misskilja mig, auglýsingar á MILLI þátta er fínt. Pissupása fyrir litlar blöðrur... En á 5 mín. fresti endalausar auglýsingar og aftur auglýsingar! Ég er sko ekkert að borga fyrir að horfa á auglýsingar, heldur X-factor! Þetta er ekki einu sinni hentugt fyrir mjög blöðru litla því það getur enginn verið með svona litla blöðru!

Furðuleg atvik

Ég lenti í furðulegu atviku um daginn í Kringlunni fyrir utan Byggt og búið. Ég var að skoða lyklakippur sem voru fyrir utan búðina og settist á hækjur mér. Svo var ég allt í einu var við það að standurinn með kippunum var að færast í burtu frá mér! Ég leit upp og horfði beint í augun á afgreiðslustúlkunni sem algjörlega samviskulaust dró standinn frá mér og inn í búðina! Og ég sat eftir eins og auli á hækjum mér að skoða ekki neitt! Aldrei lent í verri þjónustu, held ég. Ég ætla allavega ekki að kaupa svona lyklakippu, þó að þær séu voða sætar. :)

Annað sem ég lenti í um daginn. Ég festist upp á hraðahindrun. Aftur! Í fyrra skiptir var ég á lansernum gamla og hann bara einfaldlega dreif ekki upp á hraðahindrunina. En núna um daginn var ég á fína litla sæta pólónum mínum. En ég komst samt ekki upp á hraðahindrunina! Í þetta sinnið var það hálka. Litli sæti limegræni bílinn minn spólaði bara með framhjólin upp á. Og ég þurfti að láta hann renna aftur á bak og taka tilhlaup. Og nota bene, þetta er sama hraðahindrunin sem lanserinn gamli festist upp á! Þannig að, ef þið eigið lélegan bíl eða það er hálka þá skuluð þið forðast hraðahindrunina efst á Hraunsási ef þið viljið ekki festast þar...

Sætastur!

Bara sætur! :)

Handþvottur

Ég fór á Nings um daginn sem er í sjálfu sér ekki frásögu færandi nema fyrir það að ég fór á klósettið. Sem er í sjálfu sér ekki frásögu færandi heldur nema fyrir það að þegar ég þvoði mér um hendurnar fannst mér það óvenju þæginlegt. Ég var eitthvað svo slök í öxlunum og allt svo passlegt eitthvað. Þá uppgötvaði ég að vaskurinn var óvenju langt niðri miðað við aðra vaska. Og þar af leiðandi passaði hann mér miklu betur við mína hæð. :) Venjuleg vaskahæð hentar mér engan veginn því þá þarf ég að lyfta öxlunum upp að eyrum sem skapar meiri vöðvabólgu og vanlíðan. Mér finnst að vaskar ættu að vera stillanlegir fyrir hátt og smátt fólk... Því auðvitað er ekki gott heldur að þurfa að beygja sig niður. Þegar ég verð stór ætla ég að finna upp stillanlega vaska... :p

Veik enn og aftur

Jæja, þar kom að því að mín varð veik. Ég sem er statt og stöðugt búin að halda því fram að eftir þessa bölvuðu kirtlatöku þá geti ég ekki orðið veik. Enda er ég búin að vera stálhraust alveg þangað til núna. :( En þetta 50°C frost á miðvikudaginn fór alveg með mig. Vaknaði upp með hita daginn eftir. Bömmer bömmer bömmer. Ég sem mátti alls ekki vera að þessu! Á fimmtudaginn átti ég t.d. að vera á sex stöðum!!! Fyrst var það sjúkraþjálfun. Svo náttla vinnan mín á leikskólanum. Og svo var það undirleikur í skólanum. Mjög mikilvægur tími! Sérstaklega þar sem ég missti af seinasta tíma líka út af vetrarfríinu. Þannig að, enginn undirleikur í tvær vikur! :( Svo var það tónlistarsaga. Það styttist óðfluga í próf þannig að það kom sér mjög illa. Svo var það kóræfing. Það eru tónleikar eftir viku þannig að þið getið rétt ímyndað ykkur hversu slæmt það var! :( Og svo vinnan upp í Miðlun. Dagurinn í dag var skárri. Ég átti "bara" að vera á þremur stöðum í dag. Vinnan, söngtími og tónheyrn. En það var mjög slæmt að missa af söngtímanum, sérstaklega þar sem kennarinn minn var að gefa mér þennan tíma af því að ég missti inn úr út af vetrarfríinu. Og það er meira að segja bannað að bæta upp tíma vegna frís en hún ætlaði samt að gera það fyrir mig! Og svo var ég bara veik. :( Bömmer bömmer bömmer.... Og ég er ekkert að skána og ég er að fara í grímupartí á morgun. AAAAARRRRGGG!!!

Áramótaskaupið!

Allir að horfa á áramótaskaupið í ár! :) Þá sjáið þið kannski kappklæddri klaka-Siggu Rósu bregða fyrir. Ég var að leika í lokaatriðinu áðan með kórnum mínum. Í rokinu og frostinu fyrir framan Hallgrímskirkju... Mér hefur aldrei á ævinni verið eins kalt!!! Ég er viss um (inn að beini!!!) að ef við tökum vindhraðann og frostið saman þá hefur verið 30°C!!!!!!!!!!!!

Og svo annað! Allir að mæta á tónleikana okkar! :) Það er hægt að nálgast miða hjá mér.

Heimsforeldri

Ég var að gerast heimsforeldri. :) Ég er mjög stolt af sjálfri mér. Þá er ég bæði heimsforeldri og með SOS barn. :)

Ég vill endinlega hvetja fólk til að gerast heimsforeldrar. Maður styrkir um ca. 1000 kr. (það eru frjáls framlög en flestir styrkja um 1000 kr.) á mánuði. Það munar ekki svo um það. Þetta er ekki einu sinni ein bíóferð! (Með poppi og nammi...) En fyrir einn lítinn 1000 kall er t.d. hægt að bólusetja 60 börn á Indlandi. Og miðað við það að það deyja 30.000 börn á dag úr einföldum barnasjúkdómum sem væri hægt að útrýma með bólusetningu þá er ekki hægt að segja annað en að þeim 1000 kalli sé vel varið. Hver króna skiptir máli í þessu samhengi.

Það er hægt að skrá sig á unicef.is. Og koma svo fólk!!! ;) Manni líður vel á eftir! :)

Alein heima

Ég er mikið búin að fárast yfir að ég er aldrei ein heima. Ef mamma er ekki heima þá er Þengill frændi heima. Svo núna um helgina varð ég loksins ein heima! Mamma farin út úr bænum og Þengill heim. Nú skyldi mín sko njóta þess að vera ein heima! En það fór nú ekki alveg þannig... Ég var ein heima, það vantaði ekki. En mér hundleiddist og vildi óska að einhver hefði verið heima... Furðulegt.

Jólin

Ég er farin að hlakka til jólanna. :) Ég er svooo mikið jólabarn. Mig langar svo að byrja að skreyta og setja upp seríur en mamma þvertekur fyrir það. Íhaldssemi alltaf hreint! Af hverju ekki að njóta skrautsins í sem lengstan tíma? Af hverju bara einn mánuð? Mér finnst það bara allt of stuttur tími.

Ég er líka farin að spá í jólagjafir. Ég er búin að spyrja nokkra um hvað þá langar í í jólagjöf og finnst sjálfsagt að viðkomandi hafi svar á reiðum höndum. Svo fæ ég náttla til baka: "En hvað langar þig í??". Og þá allt í einu finnst mér allt of snemmt að hugsa um það... ;p Furðulegt...

En jæja, hérna kemur þetta:

Hvað langar ykkur í, í jólagjöf??? :)

Bömmer

Bömmer bömmer bömmer. Ofurgóða fjáröflunarverkefnið mitt féll niður. :( Manneskjan sem við áttum að hringja fyrir hætti við! Piff! Ég hefði átt að fárast meira yfir þessu....

Stolt

Eins og ég er hneyksluð á kórnum mínum, þá er ég aldeilis stolt af kerlingunum á leikskólanum mínum. Það ætla fimm kellur að prófa úthringiverkefnið. :) Leikskólastarfsmönnum munar sko sannarlega um peninginn. En nota bene, þær hafa líka kannski meiri tíma til að standa í svona heldur en uppteknir háskólanemar...

Kórinn minn var (vonandi) að leggja loka hönd á geisladiskinn sem við ætlum að gefa út. Við stóðum í næstum sex tíma í gær. Ég var gjööööörsamlega búúúúúin þegar ég kom heim í gærkvöldi. Ótrúlegt hvað þetta tekur mikið á. Halda fullkominni athyggli allan tímann. Fylgja stjórnandanum, passa hvernig maður tæklar hvern tón, ekki gleyma textanum, passa að hafa langa þögn á eftir hverju lagi o.s.frv. Allt of margt að hugsa um. En ég vona bara af öllu hjarta að þetta sé búið og diskurinn komi út fyrir jól. :)

Fordómar!

Ég er ferlega svekkt á kórnum mínum. :( Okkur var að bjóðast ofurgóð fjáröflun sem fellst í úthringiverkefni. Við yrðum þá að hringja fyrir sjálfstæðisflokkinn. Ég skil svo sem þá sem vilja ekki hringja fyrir sjálfstæðisflokkinn, það er þeirra mál. En þeir sem ekki vilja gera þetta af því að þeir hata símasölufólk... Eða finnst þetta leiðinlegt... Ég hef oft verið í vinnu sem er ekki par skemmtileg. En maður lætur sig hafa það, ef það er vel borgað. Og að hata símasölufólk eru bara fordómar. Ég vinn við þetta á hverju kvöldi og þetta er einhver best borgaða og auðveldasta vinna sem ég hef komist í. Jú, það þarf örlítinn kjark (og þá meina ég bara örlítinn, ekki meira en það) til að gera þetta. En fólk sem syngur á tónleikum fyrir fleiri hundruð manns hefur þann kjark. Þannig að ég veit ekki hvað er að aftra þeim, annað en fordómar gagnvart símasölufólki. :( Synd og skömm. Mig sem langar svo að komast til útlanda með kórnum í vor.

Flensusprauta

Ég fór í flensusprautu í dag. Ég ætla sko að fyrirbyggja frekari veikindi þessum bæ, takk fyrir! En það er meira hvað þetta er óskemmtilegt samt. :/ Núna er handleggurinn minn með flensu. Hita og allar græjur. (Ég er viss um að hann myndi vera með hósta og hálsbólgu ef hann væri með háls...). En jæja, þetta gengur yfir. :)

Kuldaskræfa

Ég er búin að komast að því að ég er kuldaskræfa. Þegar ég var yngri var ég alltaf kölluð kuldaskræfa en ég hélt að ég væri vaxin upp úr því. En svo er víst ekki, þrátt fyrir alla mína einangrun!
Í gærkvöldi þegar ég kíkti niður í bæ (kraftaverkin gerast enn) varð mér kalt. Sem er í sjálfu sér ekki í frásögufærandi nema fyrir það að mér ætlaði aldrei að hlýna aftur. Klukkutíma eftir að ég kom heim var mér ennþá kalt, þrátt fyrir að vera búin að liggja heillengi kappklædd undir sæng. Þá fór ég að hugsa til baka og velta þessu fyrir mér... Á morgnanna þegar ég vakna er mér kalt. Samt sef ég í buxum, bol og oft sokkum. Það fyrsta sem ég geri er að fara í úlpu og skó áður en ég fæ mér morgunmat... Er þetta eðlilegt??? Samt hlýnar mér ekkert. Tveimur og hálfum tíma eftir að ég vakna er ég orðin hlý, en ekki mikið fyrr. Svo rifjaðist líka upp fyrir mér allar athugasemdirnar sem ég hef fengið í vinnunni þegar ég er í útiveru. Ég er víst oft klædd eins og fyrir norðurpólferð. Þannig að niðurstaðan er sú að ég er ennþá kuldaskræfa.

Hamingjuóskir!

Ég óska eftir hamingjuóskum! Loksins lét mín verða að því að segja upp á Dominos!!!! :) Þrefalt húrra fyrir mér!

Ég eiginlega fékk bara nóg. Ég er búin að vinna þarna í fjögur ár og tel mig bara hafa staðið mig nokkuð vel. Fá mistök og velgengni í sölukeppnum. Svo núna í sumar er ég náttla búin að vera frekar mikið veik. Og auðvitað var Dominos alveg brjálað yfir því og ég fékk margar ansi niðrandi athugasemdir. Ekki það að ég skil svo sem alveg pirringinn, enda var ég sjálf orðin hundleið á að vera alltaf veik, en það er óþarfi að vera með dónaskap. Það er ekki eins og ég hafi verið að reyna þetta. Svo fór ég í kirtlatökuna. Og þá varð Dominos ennþá brjálaðara yfir því. Halló, ég var að gera eitthvað í málinu!!! Láta fjarlægja streptókokkana, sem þeir voru búnir að vera brjálaðir yfir í allt sumar!!! Og auðvitað fylgdu ennþá fleiri niðrandi athugasemdir og pirringur í kjölfarið. Þannig að á fyrstu vaktinni minni eftir kirtlatökuna sagði ég upp. :) Þeir eru örugglega guðslifandi fegnir að losna við mig. Enda lét ég ekki vaða yfir mig og var búin að vera í góðu sambandi við stéttarfélagið þegar verið var að brjóta á mér. Starfsmannastjórinn var að verða brjálaður á mér... En allavega, ég er fegin að vera laus við þá. ;p

Vitur eða vitlaus?

Rannsóknir hafa sýnt að heimsk fólk heldur því fram að það sé mjög gáfað. En gáfað fólk aftur á móti er ekki eins visst um gáfur sínar. Ég hef alltaf haldið því fram að ég sé ekki svo vitlaus, og kannski bara frekar gáfuð... Þýðir það þá að ég sé heimsk...??

Farið!

Jæja, serumið er loksins farið. :) Það bara fór allt í einu einn morguninn í sturtunni. Furðulegt. En ég er allavega fegin.

Orðin sönghæf! :)

Jæja, þar kom að því! Ég er búin að þegja eins mikið og ég get síðan ég fór í þessa blessuðu hálskirtlatöku og syngja ekki neitt. Áðan fór ég svo í söngtíma. Og viti menn! Mín gat sungið! Jibbí! Og ég fór meira að segja á kóræfingu og allt saman á eftir! :) Og söngkennarinn minn segir að sennilega hafi röddin mín bara þykknað við þetta. Sem er gott...

Um helgina fór ég í kóræfingabúðir. Og ég var svakalega dugleg og söng ekkert! En þetta voru enga að síður furðulegustu æfingabúðir sem ég hef farið í... Í fyrsta lagi vorum við geðveikt fá um kvöldið! Einmitt þegar mesta stuðið var! Hvar voru eiginlega allir? Annað hvort hefur helmingurinn farið heim eða týnst í húsinu. Sem er vel mögulegt því það er svo stórt... Það var sem sagt fámennt en góðmennt. :) Ég skemmti mér allvega mjög vel. Í öðru lagi var þarna nýr kórmeðlimur fékk sér aðeins og mikið neðan í því... Honum tókst að brjóta rúm og gítar áður en hann ákvað að keyra heim... Furðulegt.

Á laugardaginn í æfingarbúðunum fór ég sturtu sem er í sjálfu sér ekki frásögu færandi. Nema hvað, ég hafði keypt eitthvað nýtt sjampó og þá fylgdi eitthvað með sem mín hélt að væri næring. Og auðvitað var stórum slurk af "næringu" skellt í hárið. Þá uppgötvaði ég að ekki var allt með felldu þar sem þetta virkaði engan veginn eins og næring. Ég ákvað því að skola þetta jukk úr hið snarasta en allt kom fyrir ekki! Það vildi ekki fara! Ég setti því sjampó aftur í hárið en ekkert virkaði. Þá ákvað ég að gera eins og dæmigerður Íslendingur og lesa leiðbeiningar, eftir á. Þar stóð að þetta væri einhvers konar serum til að fá hárið til að glansa. Og það glansar nú svo sem alveg! Það er eins og ég hafi borið olíu í hárið á mér! Mér líður eins og ég sé með geðveikt skítugt hár og er búin að þvo það nokkrum sinnum síðan á laugardag. En ekkert virkar. :( Einhverjar hugmyndir???

Atvinnutilboð!

Ég var að fá atvinnutilboð! :) Ég er að vinna á kvöldin í úthringiverkefnum hjá einkafyrirtæki. Ég er sem sagt ein af þessum pirrandi manneskjum sem hringja í ykkur á kvöldin og er að selja eitthvað. Og ég er búin að vinna þar í rúmt ár og líkar mjög vel. Og áðan þá tók aðalsölumanneskjan hjá fyrirtækinu mig afsíðis til að bjóða mér vinna þar á daginn líka. Við að selja auglýsingar og svoleiðis. :) Ég fæ örugglega miklu hærri laun þarna en á leikskólanum. Þannig að ég er að spá í að taka þessu bara! :) Þá er bara spurningin hversu fljótt ég get hætt á leikskólanum.
Þetta er mjög gaman. Að fá svona atvinnutilboð af því að ég stend mig svo vel í starfi. :)

Röddin mín!

Síðan ég fór í þessa blessuðu hálskirtlatöku hef ég verið undirlög af allskyns bólgum. Eyrun á mér eru bólgin, hálsinn auðvitað mjög bólginn og svo tungan! Tungan á mér er búin að vera mjög bólgin og þar af leiðandi hef ég átt í miklum erfiðleikum með að tala. Ég tafsa og á erfitt með að bera fram sum hljóð og þau fáu hljóð sem komast út hljóma asnalega út af bólgunum og sárunum í hálsinum. Niðurstaðan er sem sagt sú: ég hljóma eins og algjör hálviti! Og það fyndna er að ég fæ allt öðru vísi viðbrögð en ég er vön þegar ég tala við fólk í síma. Fólk sem þekkir mig er að vísu alveg eins en ég er búin að tala við nokkra ókunnuga líka. Og þeir koma fram við mig eins og ég sé þroskaheft. Mjög furðulegt. Mjög skiljanlegt miðað við hvernig ég hljóma, en það er samt furðulegt að láta tala svona við sig. Fyrst verður fólk tortryggið og veit ekki alveg hvernig það á að vera í símann. En svo fer það að tala við mig eins og ég sé barn...

En ég get með stolti tilkynnt að gamla góða röddin mín er á leiðinni aftur! :) Hægt en örugglega.

Egg

Jæja, þannig er mál með vexti að ég er með tvö stór göt í hálsinum á mér eftir þessa blessuðu aðgerð. Og mín ákvað núna áðan að vera voðalega sniðug og fá sér eggjahræru að borða. Það kom svo í ljós að það var ekki góð hugmynd. Hræran var ekki nógu vel maukuð. Og einn bitinn festist í öðru gatinu! Og ég get ekki með nokkru móti náð honum! Og hann sýnir ekki á sér neitt fararsnið heldur. Ég vona bara að hann grói ekki fastur við mig... Þá get ég allavega sagt með sanni að lítill hluti af mér sé hænuættaður...

4 á dag

Úff. Ég er komin upp í 4 parkódín forte á dag. Það er eins og 12 venjulegar parkódín! Ég verð farin að sjá bleika fíla og rökræða við ryksuguna ef þetta heldur svona áfram. Hvenær ætli þetta fari að byrja að lagast? Eins og er versna ég bara.

Myndrænt

Rófustappa

Fiskibollur og kartöflur

Oj...

Kirtlalaus

Jæja, þá er ég orðin kirtlalaus. Og svæfingin var í sjálfu sér ekkert mál. Ég lagðist bara á bekk og fékk æðalegg í handabakið. Svo kom svæfingarlæknirinn og sagðist ætla að gefa mér lyf, en að ég myndi ekki sofna af því. Það hefur örugglega verið svona kæruleysissprauta. Ég fann að ég varð öll dofin og svo man ég ekki meir... Ég hugsa að ég hafi bara sofnað af þessu kæruleysislyfi, þó að læknirinn segði að ég myndi ekki gera það. Það næsta sem ég man er hjúkrunarkona sem stendur yfir mér og segir mér að þetta sé búið. Mjög furðulegt. Sem sagt, svæfingin var ekki það versta. Að borða er aftur á móti algjörlega hræðilegt. Ég á að vera á fljótandi fæði eða mauki í viku til tíu daga! Ég er að drepast úr hungri en það er svo sárt að kyngja (líka vökva og mauki) að ég legg varla í það. Eins og er lifi ég á frostpinnum, abmjólk og barnamat. Svo er ég núna að sjóða mér rófur til að búa til stöppu. Vona að ég geti komið því niður. Ég prófaði í gær að mixa saman kartöflur og fiskibollur. Það var ágætt en samt eiginlega of þykkt til að ég kæmi því niður. Allar hugmyndir af girnilegum maukuðum mat eru vel þegnar.

Nálgast...

Jæja, þá nálgast stóri dagurinn. (Þ.e.a.s. kirtlatakan.) Ekki get ég sagt að ég hlakki til. Það verður jú gaman að vera laus við streptókokkana sem hafa verið óvelkomnir félagar mínir síðustu mánuði. Og jú, það verður gaman að losna við örfá kíló þar sem ég get bara lifað á fljótandi fæði... (Matmanneskjan ég á fljótandi fæði....? Horror!). Og sársaukinn er svo sem eitthvað sem hægt er að díla við. Það er svæfingin sem ég kvíði mest fyrir. Ég hef aldrei verið svæfð áður og mér finnst það hljóma mjög illa... Og ég verð alein! Mamma neitar að koma með! Segist þurfa að vinna. Piff! Í bæklingum sem ég fékk um aðgerðina stendur að foreldrar barnins verði hjá því þegar það sofnar og vaknar. Hvaða málið skiptir það að bæklingurinn er skrifaður fyrir tveggja ára gömul börn?! Ég er sko sannarlega barnið hennar mömmu minnar ennþá, þó ég sé tuttuguogtveggja!

Áskrifandi hjá lækni

Ég var svo ákveðin að reyna að lífga þetta blogg eitthvað upp. Mér fannst það orðið allt of fullt af sorgar(sjúkra)sögum. En það ætlar ekki að takast hjá mér. Þannig er mál með vexti að mér tókst að flýta kirtlatökunni minni fram í næstu viku. (Fer á miðvikudaginn!) Þar með hélt ég að gæfan hefði snúist mér í hag. En hún lét á sér standa í þetta skiptið.
Í morgun þegar ég var í rólegheitum að dúllast á Miklubrautinni, (það er ekki annað hægt um 8 leitið. Umferðin silast á svona 10 - 20 km/klst) heyrði ég hátt ískur og fékk eitt stykki bíl beint á rassinn á mér. Litli sæti læmgræni pólóinn minn hentist áfram og ég fékk slink á hálsinn. Og þar með var ég aftur komin í samband við lækninn minn. Og komin á rótsterk bólgueyðandi lyf og á að láta skoða þetta eftir viku. Ég er sem sagt orðin áskrifandi hjá læknum næstu vikurnar. Ef það er ekki hálsbólga eða streptókokkar eða kvef eða kirtlataka þá er það árekstur. Ætli það sé enginn kvóti á óheppni...?

Föstudagur

Jess jess jess!!! Föstudagur! Ég ætla sko að sofa úúúúút á morgun...

Pensilínofnæmi

Jæja, þar kom að því að mín fékk ofnæmi fyrir pensilíni. Ég var sem sagt komin með streptókokka í ég veit ekki hvaða sinn og fór á pensilín. Daginn eftir vaknaði ég öll út í útbrotum og klæjaði alveg svakalega í þau! Ég dreif mig til læknis og hann sagði að ég væri komin með ofnæmi fyrir pensilíni og kæmi til með að vera með það alla ævi... Ekki gaman. :( En þetta var ekki mjög traustvekjandi læknisheimsókn... Þegar hann sá útbrotin fórnaði hann höndum og hristu hausinn. Það er alls ekki gaman að sjá lækninn sitt gera svoleiðis.... Eini ljósi punkturinn við þetta er að ef ég fæ streptókokka aftur (sem ég geri pott þétt) þá verður kirtlatökunni hugsanlega flýtt. :)

Svo er skólinn að byrja í næstu viku. :) Ég hlakka geðveikt til! Jafn vel þótt að ég hljómi eins og ryðguð plata eins og er... En vonandi verð ég orðin sönghæf eftir áramót.

Sjúkrasaga

Jæja, hérna kemur sjúkrasagan mín:

Rétt fyrir söngprófið mitt fæ ég fyrstu streptókokkasýkinguna mína. Ég var gjörsamlega miður mín! Sá fyrir mér skólagjöld og prófgjöld skolast niður niðurfallið en sem betur fer tókst mér að taka prófið og stóðst það! :) Ég kláraði seinustu pensilíntöfluna morguninn sem ég fór til Finnlands. Um 4 dögum seinna byrjaði ég að finna fyrir óþægindum í hálsi, sama dag og kóramótið í Vaasa byrjaði! Ég svaf eins mikið og ég gat til að reyna að hrista þetta af mér og hélt að það hefði tekist. Í flugvélinni á leiðinni heim til Íslands var ég komin með 39 stiga hita. Ég lá með hátt í 40 stiga hita í 3 daga og svo með hitavellu og slappleika í aðra 5. Þetta var streptókokkasýking nr. 2. Jæja, mér tókst að halda mér frískri í 1 viku. Þá byrjaði ég að finna fyrir óþægindum aftur. Daginn áður en ég fór til Barcelona fór ég til læknis og hann staðfesti streptókokkasýkingu nr. 3. (Eruð þið byrjuð að sjá munstur???) Jæja, ég byrjaði að bryðja pensilín og verkjatöflur aftur og tókst að halda mér nokkuð hressri. Eftir að pensilínkúrnum lauk tókst mér að vera nokkuð hress í 2 vikur! (Persónulegt met!!). Þá byrjaði ég að verða slöpp aftur og fá gamla sviðann í hálsinn. Ég treinaði það að fara til læknis í eina viku. Var í eins konar afneitun. Þetta bara gat ekki verið að koma aftur!!! En á endanum fór ég. Og viti menn, streptókokkasýking nr. 4 var hér með staðfest. Í þetta skipti dró ég mömmu með mér til að láta taka strok úr henni líka. Því sumir eru gangandi smitberar fyrir streptókokka án þess að finna neitt fyrir því sjálfir. En mamma reyndist saklaus en var samt sett á penilín til öryggis, henni til mikillar ama. Læknirinn sagði mér líka að viðmiðið fyrir hálskirtlatöku var 6 sýkingar á TVEIMUR ÁRUM!!! Og ég var strax komin með 4 á einu sumri! En jæja, við mamma kláruðum lyfjakúrinn samviskusamlega og ég taldi mig vera nokkuð seif. Viku seinna var ég ekki svo viss. Ég dreif mig því aftur til læknis og fékk streptókokkasýkingu nr. 5 staðfesta. Núna var ég sett á 15 daga pensilínkúr í stað 10 daga og var ráðlagt að fara til háls-nef-og-eyrnalæknis. Ég fékk tíma strax daginn eftir! (Ótrúleg heppni!) Hann leit í hálsinn á mér í 2 sek. og bókaði mig svo í hálskirtlatöku 11. okt. Loksins losna ég við þessa fjandans kirtla!!! En því miður verð ég að taka mér tveggja vikna frí frá Söngskólanum, kannski lengra. :( Svo spurði læknirinn mig hvort að ég gæti ekki bara sjúkdómsgreint mig sjálf, hvort að ég þekkti ekki einkenni streptókokkasýkingar orðið nógu vel til þess. Ég svaraði því játandi og hann lét mig fá fjölnota pensilínseðil til þess að ég þyrfti ekki alltaf að vera að fara til læknis. Mjög þæginlegt. En jæja, ég hélt áfram að taka penilínið en samt hurfu einkennin ekki. Svo fór hálsinn á mér að bólgna upp. Og svo handakrikarnir. Mér leist nú ekki alveg orðið á blikuna og ég hringdi í lækninn minn. Hann sagði mér að koma strax. Ég dreif mig til hans og hann sagði að ég væri komin með eitlabólgur út af öllum þessum streptókokkasýkingum og pensilíni. (Til hvers eru eitlar eiginlega??) Pensilín er sem sagt hætt að virka á mig og ég var sett á eitthvað nýtt lyf sem ég þarf að taka fjórum sinnum á dag og er helmingi verri í maganum af! Og ég er komin með hita, kvef og flensu, þrátt fyrir öll lyf! Og til að bæta gráu ofan á svart virðast vinnuveitendur mínir ekki sætta sig við öll þessi veikindi og heimta læknisvottorð og endalausar trúnaðarlæknisheimsóknir. Ég var t.d. að koma frá trúnaðarlækni Dominos fyrir klukkutíma. Ég hef aldrei upplifað styttri læknisheimsókn! Hann kíkti á sjúkrasöguna mína og baðst svo innilega afsökunar á því að hafa ónáðað mig og sagði að hann hefði aldrei beðið mig um að koma ef hann hefði vitað þetta. Hann gaf sér varla tíma til að kíkja í hálsinn á mér, hvað þá meira. Enda sagði sjúkrasagan allt sem segja þurfti!

Og ég sit heima með höfuðverk, hita, stíflað og eldrautt nef og auðvitað streptótokkasýkingu í hálsinum. Ætli ég verði ekki svona fram í október?? :(

Hringferð um landið

Jæja, þá er sumarfríinu mínu lokið. Ég nennti svooo ekki að fara í vinnuna í morgun. En þar endaði ég nú samt. :(

En ég gerði nú alveg fullt í fríinu! :) Ég fór hringinn. Mjög gaman. Ég fór með ömmu, afa, mömmu og Þengli. (Ekki kisu-Þengli heldur frænda-Þengli...). Við byrjuðum á því að bruna á Klaustur þar sem við tjölduðum og grilluðum. Daginn eftir fórum við á jeppanum hans Þengils inn í Laka. Það var stórkostleg ferð. Mér leið að vísu eins og málningu í málninghristara á köflum en það var bara gaman. Það er mjög mikil náttúrufegurð þarna. Stórfurðulegt landslag. Minnir doldið á Veiðivötn, enda bæði svæðin hamfarasvæði. Þetta er víst stærsta gos á jörðinni á sögulegum tíma. Olli meðal annars móðuharðindunum; dauða 80 % fjár, 70 % hesta, 50 % kúa og 20 % landsmanna. Þvílík hraunbreiða! Hún liggur til allra átta eins langt og augað eygir! Við lentum að vísu í þoku þannig að útsýnið var ekki alveg nógu gott en við gátum nú samt talið þónokkra gíga. Svo skoðuðum við einn sem var áþekkur Ljótapolli. En það merkilegasta fannst mér samt að ég er afkomandi eldprestsins sem messaði á Klaustri þegar hraunið kom rennandi úr sitthvorri áttinni í átt að Klaustri. Og þar stoppaði hraunið, hvort sem það var fyrir tilstilla prestsins eða einhvers annars. :p Og það er hægt að sjá á landakorti hvernig hraunið kemur úr sitthvorri áttinni í átt að Klaustri. Mjög fróðlegt. Daginn eftir Laka fórum við svo á Egilsstaði og hittum Jón Garðar, Nínu, Helga og Pétur. Þau buðu okkur í mat og þar borðuðum við dýrindis læri. Svo fórum við að skoða Skriðuklaustur þar sem fornleifabækurnar fundust í mánuðinum. :) Það var líka mjög gaman. Við gátum skoðað ofan í opna gröfina og séð hauskúpu og allt! Spúúkí!! :p Svo var brunað á Mývatn og svo heim. Fínasta ferð! =)

Jæja, ætli þetta sé ekki komið gott. Ég er búin að vera meira og minna netlaust seinustu tvær vikurnar. Ég var vön að fara á netið í vinnunnu en svo fór ég í sumarfrí. Þá ætlaði ég að fara á netið heima en komst að því að það vantaði módem í nýju fínu tölvuna mína! Mín ætlaði sko að fara að rífa sig en þeir í Bt sögðu að það hefur ekki verið módem í borðtölvum í eitt og hálft ár, bara netkort fyrir ADSL. Það er ekki gert ráð fyrir að fólk sé með svona gamaldags innhringi netþjónustu... ;p

Ný tölva!!!! :)

Ég keypti mér tölvu í gær!!!!!! Ég er svo glöð!!!! :D Það var virkilega virkilega virkilega komin tími til að endurnýja hjá mér. Seinast keypti ég mér tölvu fyrir fermingarpeningana mína.... Fyrir 8 árum.... Uss suss! Þvílíkur munur á þessari nýju og gömlu fornaldarvélinni! Og ég er með flatskjá, þráðlausa mús, þráðlaust lyklaborð og ljósmyndaprentara!!! Himnaríki!!!! =)

Bikiní

Fyrir Barcelonaferðina ákvað ég að kaupa mér bikiní. Ég gat bara ekki hugsað mér að vera í sundbol á ströndinni! Svo langaði mig líka í smá lit á bumbuna. En jæja, mín fór á stjá og leitaði í helstu undirfatabúðum auk Hagkaupa og Debenhams. Og alls staðar mætti mér sama svarið! Þykkum konum er ekki ætlað að ganga í bikiní! Ég nota stærð 90 D en hvergi fann ég bikiníbrjóstarhaldara sem fór upp fyrir 85. Mér fannst þetta heldur súrt þar sem ég tel mig nú ekki vera neitt afburða feita þó að maður sé nú með eitthvað til að grípa í! En mér leið eins og hval innan um allar þessar horuðu 15 ára stelpur sem voru að afgreiða mig og litu á mig furðulostnar þegar ég bað um 90 D! Ég sá fyrir mér að ég yrði að láta mér sundbolinn duga og sætta mig við hvítan maga. En ákvað nú samt að gera seinustu tilraun og fór í Selenu. Ég fór þar inn heldur vonlítil og spurði um bikiníbrjóstarhaldara í 90 D. Afgreiðslukonan horfði á mig smá stund heldur furðuleg á svipinn. Jú, þau átti það til. Nú glaðnaði yfir minni og ég fór strax með djásnið inn í klefa til að máta. En viti menn, hann passaði engan veginn! Ég skyldi ekkert í þessu og fór að prófa mig áfram með hinar ýmsu stærðir en ekkert gekk. Það endaði með að afgreiðslukonan æddi inn í klefann hjá mér alls ófeimin og tilkynnti mér að ég væri sko bara alls ekkert í 90 D! Ég sagðist nú sko halda það enda allir brjóstarhaldararnir mínir í þeirri stærð. Hún þvertók fyrir það og kom með bikiníbrjóstarhaldara í stærð 75 E! Ég hélt að manneskjan væri að missa vitið! 75 er stærð fyrir 14 ára örþunnar og flatbrjósta stelpur, ekki fyrir 22 ára þrýstna og stórbrjósta konu! Ég myndi sko aldrei fylla upp í skálarnar eða geta hneppt honum að mér. En ég þorði ekki annað en að máta enda var afgreiðslukonan mjög ákveðin á svipinn. Augun ætluðu út úr höfðinu á mér þegar haldarinn passaði! 75 E! Það var þá! Stærri skálar og minna ummál!! Ég keypti settið með góðri samvisku og talsvert betra sjálfsálit. Enda var ég mjög glæsileg á ströndinni í Barcelona! :)

Ormur!

Jæja, ég er komin heim frá Barcelona. Ferðasagan kemur ekki núna. Kannski ég nenni að skrifa hana seinna. En ég get staðfesta að það var mjög gaman. Ég varð líka fyrir nýrri reynslu! Fyrsta flugnabitið mitt! Ég hef aldrei verið bitin áður enda alltaf haldið því fram að ég sé einstaklega vond á bragðið. Þess vegna fannst mér þetta frekar spennandi - alveg þangað til mig fór að klæja. Þá var þetta ekki alveg eins gaman. En jæja, þetta var svo sem ekkert stórt. Meira svona eins og bóla með pínu litlu gati í miðjunni. Svo kom ég heim. Stuttu eftir það fór mig að klæja alveg ógurlega. Ég skyldi ekki hvað þetta átti að þýða. Um kvöldið þegar ég fór að athuga málið sá ég að þetta var flugnabitið! Og það hafði stækkað heil mikið. Var orðið um 1 cm hátt, 5 cm í þvermál og litla gatið í miðjunni var orðið eins og eftir sláturnál! Ég skyldi ekkert hvaða læti þetta voru en hélt að þetta væri sjálfsagt eðlilegt, enda aldrei lent í neinu skordýrabiti áður. Daginn eftir var bitið ennþá jafn stórt og komin rauð lína út frá því, eins og það væri að breiða úr sér. Núna var mér ekki farið að lítast á blikuna. Ég sá fyrir mér að eitthvað hefði verpt inn í mig og væri núna farið að skríða um. Næstu daga lengdist línan og lengdist. Ég var búin að ákveða að panta mér tíma hjá lækni og láta kíkja á þetta. Því ég kæri mig sko sannarlega ekki um nein snýkjudýr! En núna get ég með stolti tilkynnt að bólgan og línan fara minnkandi. Þessi blessaði ormur hefur sjálfsagt komist að því the hard way að ég er gjörsamlega óæt og gefist upp á lífninu eftir það. Ég er mjög fegin, enda veit ég ekki hvað ég hefði gert ef eitthvað hefði komið skríðandi út til að kíkja á lífið fyrir utan!

Barcelona

Núna er þetta að styttast! Ég fer á laugardaginn 17. júní til Barcelona! Ég hlakka svooo til!!!! :)